Momenteel zien we in de hele wereld ontzettend veel spirituele leraren en dito groepen verschijnen. Sommige daarvan hebben vaak goede inzichten en meestal zijn ze met de beste bedoelingen bezig. Wanneer we dit alles echter vergelijken met het Pad van Verlossing, dan wordt voor ons duidelijk dat de overgrote meerderheid van spirituele groepen en zogenaamde verlichte leraren nogal roekeloos omspringen met het Hoogst bereikbare, met de zoektocht naar Bevrijding, met de heilige Waarheid. Vaak zien we de nodige voorwaarden en veel mensen ‘worden pas spiritueel’ als ze er voordeel in zien of als ze wat gelukkiger kunnen worden in hun persoonlijk leven. Zij zijn bezig met niet veel meer dan wat het scherpe oog en het pure hart ‘imitatie spiritualiteit’ noemt.

De huidige cultuur van imitatie spiritualiteit is ontstaan door een gebrek aan ware Kennis en door egoistische motieven. We vinden dit bijvoorbeeld duidelijk terug binnen de huidige New Age beweging, waar de algemene focus gericht staat op persoonlijk gewin. Tegenwoordig zijn er zoveel mensen die hun eigen sterk overgewaardeerde ideeën hebben over hoe ze nu het beste licht, liefde en vrede op aarde kunnen brengen. Maar het allergrootste deel van al die mensen moet zulke deugden zelf nog realiseren. In deze steeds sneller voorbijgaande tijd duiken voortdurend nieuwe spirituele groepen en leraren op; lieden die zichzelf tot meester of tot leraar hebben uitgeroepen. We zien een bonte verzameling van groepen discipelen en wereldverbeteraars die de bekende stoet aan bezienswaardigheden vormen binnen de spirituele supermarkt van vandaag. Vaak zien we dat zulke groepen - nieuwe en bestaande - de neiging vertonen om met de beste bedoelingen zichzelf en deze planeet te willen helen, maar alle werkelijk verlichte Meesters, Heilige Orden en Mysteriescholen hebben door de eeuwen heen onderwezen dat het persoonlijke ‘ik’, deze wereld en alles wat daarin verkeert, niet het Doel van het Leven is en op ons spirituele pad ook niet onze focus zou mogen zijn. Zo’n verkeerde focus ontstaat door een gebrek aan ware Kennis en onvoldoende bewustwording over het juiste Doel van de fysieke incarnatie. En zonder deze Kennis kan het spirituele Pad niet worden gevonden, laat staan worden bewandeld.

Het verbeteren van ons bestaan in deze wereld is niet het doel van ons leven. Boeddha sprak over deze wereld als van een belletje op de oceaan. Een illusie die net zo zeker verdwijnt als die was verschenen. En hij onderwees de spirituele aspirant dat hij op de een of andere manier daar niet aan gehecht mocht raken. Jezus zei in niet mis te verstane termen: ‘Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld” en hij drong er bij de mensheid op aan om allereerst dat Koninkrijk te gaan zoeken. Want alleen al het zoeken naar en het vinden van het ware Leven (het Koninkrijk) zal alle onrecht, pijn en alle lijden van de door de mens zelf geschapen hachelijke positie kunnen rechttrekken en zo de Weg openen naar het uiteindelijk Doel van het leven. Omgekeerd zal ware heling en verlossing van het lijden ook nooit worden bereikt via een persoonlijke en wereldse focus of bewustzijn. En het afgescheiden ego of ‘zelf’ maakt al zijn problemen alleen nog maar complexer door zijn ‘zelf’-inspanning. Precies als een hond die achter zijn staart aanrent, kan het ‘ik’ alleen maar ronddraaien, gedwongen als het is om voortdurend zijn band met ‘het wiel van geboorte, dood en lijden’, zoals Boeddha het noemde, te bestendigen.

Om te proberen deze wereld en de mensheid te helen vanuit een onverlicht perspectief is hetzelfde als de blinde die de weg probeert uit te leggen aan iemand die is verdwaald. De wereld kan alleen maar worden geheeld wanneer de focus en motivatie van de mens Waar is. Heling is alleen mogelijk wanneer het hart van de mensheid zich opent en wanneer diens geest de juiste richting op kijkt. De oplossing van alle wereldproblemen die ontstaan zijn door onwetendheid, komt slechts in zicht als we alle zelf gecreëerde ideeën en neigingen opgeven. Dit kan door simpelweg niet meer naar het afgescheiden ‘ik’ te kijken, maar daar voorbij en omhoog naar de universele Geest en het Goddelijk Plan voor de Aarde. De oplossing van lijden, duisternis en onwetendheid is per definitie een goddelijke oplossing. De enige goede oplossing vinden we nooit binnen de afgescheiden en beperkte natuur van het kleine persoonlijke zelf of binnen de overvloed aan diens speculatieve ideeën, projecties en misleidingen. Zulke persoonlijke, onwetende overtuigingen zorgen er alleen maar voor dat er nog meer afscheiding ontstaat en het bewijs daarvan blijkt zonneklaar als we het reilen en zeilen aanschouwen in en van onze wereld. En deze overtuigingen zien we ook weerspiegeld door al die talloze individuele en verschillende meningen en idealen van al die vele spirituele groepen en leraren.

Als de zoeker van de Waarheid uit wil stijgen boven de talloze verleidingen en valstrikken binnen de pseudo-spiritualiteit die we overal in de wereld aantreffen, is een juiste focus essentieel. Alle pijn binnen onze wereld en al het lijden van de mensheid kunnen worden opgelost en permanent worden geheeld als de focus is gericht op dat wat al Waar, Heel en Compleet is. En bepaald niet wanneer we alleen maar kijken naar het individuele “ik” of kijken naar een ander klein “zelfje” of onze blik richten op onze veranderlijke wereld van verschijningen. Slechts wanneer iemand omhoog kijkt naar het Allerhoogste, naar de Waarheid zelf, zal hij in lijn en in harmonie komen met de universele Wet en dan zal pas een waarachtige Spiritualiteit zich bij hem kunnen openbaren. Pas op die manier zal hij op een heel natuurlijke manier worden geïnspireerd om het Goddelijk Plan te dienen. Alleen een dergelijke houding die hand in hand gaat met spirituele harmonie, kan de ziekelijke toestand van de wereld herstellen. Menselijke illusie kan pas worden rechtgezet op het moment dat de zoeker in contact is gekomen met de Werkelijkheid en zich op die manier heeft kunnen afstemmen op het ware Leven. Iets anders zoeken en beoefenen, bedoeld voor eigen genoegen en profijt, zonder de samenhang van het totaal goed te herkennen, is niets anders dan imitatie spiritualiteit. Dit dient niets meer dan de persoonlijke overtuigingen en grillen van het afzonderlijke zelf te bevredigen en leidt naar nog grotere verwarring en lijden. Want afscheiding (van God, het Al) staat gelijk met pijn.

Om de geest binnen de Waarheid te kunnen vinden, zal men die Waarheid compromisloos moeten zoeken met een onzelfzuchtige focus en motivatie. Elke mindere daad van het verstand of emotie, zelfs wanneer het afkomstig is vanuit een nobele bedoeling om ‘goed te doen’, is nog altijd een persoonlijk verlangen, een ideaal dat geschapen is door een beperkte visie. Een visie gebaseerd op iemands individuele en afgescheiden (on)werkelijkheid en ervaringen. Geen enkele goede bedoeling kan ooit een perfecte wereld creëren. Integendeel, zo’n persoonlijk getinte houding krijgt zijn weerslag in nog meer conflict, en daardoor afscheiding van de Werkelijkheid: de onpersoonlijke Werkelijkheid die altijd al Perfect was en die nu wacht tot de mensheid zich met zijn eigen vrije wil weer gaat afstemmen op Zijn genadige Wetten. Uitstel om zich af te stemmen op deze goddelijke Werkelijkheid levert in de meeste gevallen slechts meer karmische banden op met het wiel van geboorte, dood en lijden. Het is een voldongen feit dat de focus die slechts op de persoon is gericht, maar heel beperkt is en alleen maar leidt tot degeneratie, terwijl een goddelijke focus bevrijdend en bezielend is. Als al die egozoekers in de hele wereld eens konden inzien dat, wanneer zij al die belemmerende lagere bijbedoelingen eens zouden kunnen loslaten, er voor hen een veel grotere levensvitaliteit, een almaar toenemende spiritualiteit en een veel groter en inspirerend levensdoel te wachten staat.

In deze laatste dagen van een belangrijke wereldcyclus voor de Aarde zijn er een heleboel mensen die zich bezighouden met allerlei interessante zaken, van persoonlijke heling en zelfontwikkeling tot en met de gechannelde raadgevingen en verheven boodschappen van hen die overleden zijn. Vandaag de dag bestaat er een wereldwijde markt voor paranormale adviezen, voor vele methoden van zelfontdekking, spiritueel ontwaken, healing van de ziel, magische rituelen, regressietherapie over voorbije levens, buitenaardse zaken, enzovoort, enzovoort. De lijst is eindeloos en het zou een groot aantal levens vergen voor één persoon om zelfs maar een klein deel ervan te kunnen onderzoeken. Veel van die activiteiten zijn op zich niet verkeerd of gevaarlijk, maar zonder de aanwezigheid van een juiste spirituele focus en een juiste onbaatzuchtige houding is zijn lot verbonden aan het circus van gretige verlangens van het persoonlijke ‘ik’. Ze cultiveren en verfijnen het kleine ego en leiden dus niet naar dat wat al Perfect is, naar dat wat leidt naar Bevrijding.

Een toenemend aantal mensen over de hele wereld schrijven spirituele boeken en geven workshops, en we zeggen het opnieuw, voordat zij zelf ook maar iets hebben gerealiseerd van een hoger bewustzijn dat uitstijgt boven enig gefilosofeer of het tentoonspreiden van wat geestelijke of occulte inzichten, en zonder afgestemd te zijn op de Waarheid en goddelijk Doel. Over het algemeen houdt het onwetendheid en trots alleen maar langer in stand omdat de focus in wezen nog altijd hetzelfde is. Ongeacht hoeveel ware filosofische woorden en concepten iemand kan lezen in een geschrift of boek van zijn voorkeur, het zal deze persoon niet kunnen helpen het doel van het leven - Bevrijding - te bereiken zolang de focus zelfzuchtig is dwz erop gericht is om iets te verwerven voor het ego, het ‘ik’, ‘mij’ en ‘mijn’ van het gretige zelf, zoals bijvoorbeeld in ‘mijn healing’, ‘mijn pad’, ‘mijn verlichting’, ‘mijn waarheid’, ‘mijzelf’, ‘mijn leven’, enzovoort. Totdat men in al zijn denken en streven omhoog kijkt naar slechts het Ene Leven van de hele Mensheid, naar dat wat Waar en Goddelijk is, zodat op die manier het innerlijke spiritueel zoekende element in het hart weer ontwaakt, zal alles wat is gecreëerd en waarop men focust, vergeefs en onbeduidend blijken te zijn en levert het niets op van ook maar enige en blijvende waarde.

Voordat aspiranten op het spirituele pad belanden zouden zij - als eerste en belangrijkste punt - zichzelf serieus moeten afvragen, “Houd ik van de Waarheid en wil ik die onvoorwaardelijk dienen, of zoek ik de Waarheid omdat ik daar in een of ander opzicht persoonlijk profijt uit wil trekken?” Als het [eerlijke] antwoord aantoont dat er inderdaad sprake is van enig egoïsme of zelfzuchtige bijbedoelingen, dan is de aspirant nog niet gereed om het Pad van Reiniging, het ware spirituele Pad te bewandelen en zou hij zich verre moeten houden van de hogere esoterische leringen en ze evenmin moeten toepassen en zou hij zich ook niet moeten bezighouden met geavanceerde technieken.

Ongeacht wat men heeft geleerd en met zijn verstand heeft begrepen en ongeacht uit welke verheven bron het ook afkomstig moge zijn, zonder een juiste focus en een waarachtig, spiritueel inzicht zal men al die kennis (kunnen) gebruiken als slechts een ander voertuig waarin het kleine ego kan ronddraaien in cirkels waarbij het alleen maar meer illusies kweekt. Alles wat er gebeurt in de imitatie spiritualiteit is in werkelijkheid het bewegen van het ego van één afzonderlijke en onverlichte gedachtesfeer naar een ander, veroorzaakt door verlangen. In het geval van de New Age beweging is dat in de richting van een zogenaamde ‘spirituele’ gedachtesfeer. Maar het pad van het ego slingert alleen maar op één vlak, het spiraliseert niet omhoog, het leidt niet tot verlossing van de altijd weer terugkomende problemen en ellende van de afgescheiden persoonlijkheid. Vandaag de dag probeert een onnoemelijk aantal onverlichte leraren de imitatie spiritualiteit onder de mensheid te propageren alsof het één van de hoogste diensten is aan de wereld. ‘Spiritueel zijn’ is tegenwoordig een modieuze trend geworden. Maar voor het merendeel is zulke hulp eigenlijk niet veel anders dan het bedrijven van een slechte dienst tengevolge van de focus op het persoonlijke ‘ik’, anders dan op het eeuwige goddelijke Element in het hart van de mensheid. Dit hart dat van huis uit onzelfzuchtig en Waarachtig is. Pas op het moment dat iemand zich op dit goddelijke Element gaat richten en daarmee zijn aard en doel in incarnatie gaat onderzoeken, zullen we merken dat blijvende Waarheid en Wijsheid zich in hem gaan realiseren of integreren in zijn bestaan. En als de levende Waarheid en Wijsheid niet aanwezig zijn, hoe kan men dan ook werkelijke spirituele Dienstbaarheid verstrekken? Het is dit gebrek aan ware en eenvoudige Wijsheid waardoor imitatie spiritualiteit zich staande houdt en opbloeit over de hele wereld en die de mens ertoe aanzet zich bezig te houden met zichzelf, in plaats van het afgescheiden zelf te vergeten in ruil voor het zoeken en aanvaarding van de levende Waarheid, die ons verlicht en zo op een natuurlijke wijze heelt.

Tot het moment dat al deze zogenaamde spirituele groepen, leraren en zo ook het overgrote deel van de mensheid leren inzien dat het noodzakelijk is om zich geheel en al af te stemmen op het grotere Plan waardoor een goddelijke Focus gaat ontstaan, heeft niemand ook maar enige notie van wat er binnenkort echt staat te gebeuren in onze wereld en waarom. Het gevolg is dat men ook niet in staat is om volledig profijt te trekken van de huidige spirituele mogelijkheid die zich voordoet tengevolge van deze overgang van tijdperken. Men blijft onwetend en men is zich niet bewust hoe men zich op afdoende wijze kan prepareren en assisteren in dat Ene wereldwijde Werk. Dit Werk, dat tot doel heeft om op Aarde het Goddelijke Plan te manifesteren ten gunste van al het leven. Zonder ware Kennis en juist inzicht, en zonder een natuurlijke liefde voor en hunkering naar God, werkt imitatie spiritualiteit door zijn eigen onverlichte en geestdodende ideeën en projecten juist tegengesteld op het volmaakte ontluiken van de Waarheid op Aarde.

Alle aanhangers van imitatie spiritualiteit zijn feitelijk bewust of onbewust bezig om alles te vertragen wat nu op ons afkomt, simpel omdat zij buiten de Wet van Eenzijn handelen, buiten Eenheid, en zijn daardoor niet afgestemd op het Goddelijke Plan voor deze wereld. Meestal werken zij vanaf een plek waar zij zich gelukkig en veilig voelen, beschermd binnen hun eigen persoonlijke comfortabele gebiedje met een gevoel van ‘ik weet het al’. Via ongerealiseerde verklaringen zoals ‘Wij zijn allemaal God’ proberen zij hun eigen wil en agenda’s, vermomd als goddelijke afstemming, op anderen op te leggen. Eén van de grootste obstakels - zoniet de grootste obstakel - die in de weg staat van werkelijke spirituele ontplooiing en verwerkelijking is de afwezigheid van nederigheid en een eerlijke erkenning over hoe weinig het afgescheiden “ik” iets werkelijk en echt weet over het hogere Leven, over zijn plan, over zijn doel en over het uiteindelijke onontkoombare resultaat dat het einde markeert van een belangrijke wereldcyclus. De meeste mensen die aan het shoppen zijn op de spirituele mark van tegenwoordig zijn zo gefocusseerd op wat zíj al wéten - of beter gezegd op wat zij denken te weten - dat het voor hen nauwelijks meer mogelijk is om te ontdekken wat nu wérkelijk Waar is. Datgene wat al duizenden jaren lang wacht om het hart van de mensheid binnen te stromen en diens geest te verlichten, om het te bevrijden van misleiding en lijden, kan gewoonweg niet vibreren met al diegenen die denken al alles te weten en daarom kan het ook nooit hun levens binnentreden. Vandaar de essentiële behoefte aan nederigheid, een lege beker.

Het is die volle beker waardoor imitatie spiritualiteit is ontstaan; een beker die gevuld is met persoonlijk ‘weten’. Het is geboren vanuit de aanmatigende houding van de op zichzelf georiënteerde zoeker en van alle groepen en leraren die zich richten op het persoonlijke ‘ik’ - hoe subtiel dit ook wordt gespeeld - anders dan zich te richten op de Universele Waarheid, waarvan de individuele ziel slechts een heel klein aspect is. Het antwoord op alle door de mens veroorzaakte problemen moet worden gezocht in het Goddelijke. Als een persoonlijke focus vóór een ware goddelijke focus wordt gezet, zal de werkelijke Oplossing nooit worden gevonden. Er bestaat helemaal niets binnen de wereld van het kleine ego dat het verlossende woord of macht heeft om de gevangen ziel boven de duistere onwetendheid, pijn en zelfgecreëerde afzondering te verheffen. Er is slechts één ware spirituele houding en slechts één Weg die leidt naar Vrijheid en dat is een serieuze en nederige zoektocht naar Datgene wat altijd al Waar is geweest en altijd Waar zal zijn en deze Waarheid heeft niets te maken met het afgescheiden zelf. En daarom kan het ‘ik’ ook nooit deze Waarheid verwerven of in bezit nemen of vasthouden. De wereld van imitatie spiritualiteit verkeert daarom in de treurige omstandigheid dat iedereen een totale heroriëntatie nodig heeft wat betreft inzicht, focus en bewustwording. Zonder dat zullen echte spirituele kwaliteiten en deugden beperkt blijven tot enkele zeldzame en niet vaak voorkomende gebeurtenissen op Aarde, zodat het ware Doel van het leven voor het merendeel dus onbereikbaar zal blijven.




Veel van de huidige uitspraken en claims zowel binnen de oude bestaande en de New Age arena’s zijn grotendeels geïnspireerd door angst, trots en spirituele egoïsme. Vele leraren proberen, geholpen door een behoorlijke dosis kennis en hun gehechtheid aan feiten, zichzelf en de hele wereld ervan te overtuigen dat zij alles over het spirituele leven weten. Toch is kennis niet vereist om de allereerste stap te zetten op het spirituele Pad. Wat wèl nodig is, is een oprechte liefde voor en hunkering naar de Waarheid. Zo’n serieuze oriëntering maakt iemand tot een echte Zoeker. En uit zo’n juiste spirituele oriëntering ontstaat pas een waarachtig begrip, inzicht en uiteindelijk ook Wijsheid. Want volgens de wet zal de levende Waarheid altijd een oprechte en onzelfzuchtige uitnodiging beantwoorden.

Al diegenen die terug willen keren naar de Werkelijke Realiteit en zich zo willen laven aan de Oorspronkelijke Vrijheid, zullen eerst zelf leeg moeten worden, open en transparant om te worden gevuld met het levende licht van de Waarheid. Welnu, omdat een lege beker niets meer bevat, kan het dus niet verkondigen dat het ook maar iets weet, want alle echte Kennis is van God. Door gewoon toe te staan dat het licht van de Waarheid iemands geleegde graal binnen kan stromen, wordt hij/zij tevens bewust van Gods Wil. Alleen op die manier voelt de Zoeker de goddelijke Oproep om te helpen bij het manifesteren van het Plan voor deze belangrijke tijd op Aarde en zo verschijnt heel natuurlijk en spontaan een toegewijde dienstbaarheid aan dat Goddelijke Plan. Dit is het begin van de Vrijheid en de zoeker van de Waarheid zal op dat moment worden ingewijd in de mysteriën van het Leven. Er zal hem in toenemende mate spirituele verantwoordelijkheid worden gegund, in samenhang met een evenredige beloning. Het is kenmerkend voor de nederige dienaar van het leven dat hij kan ontvangen en weer weggeven van wat is ontvangen. Dit is de manier waarop men vooruitgang boekt langs de Verlichte Weg, niet gehinderd door eigenwijze inspanningen van het ego en evenmin door persoonlijke idealen en theorieën. Men wordt dan geleid door de levende Genade van goddelijke Voorzienigheid. De Dienaar die zich daaraan heeft overgegeven, wordt op die manier een klein stralend punt van licht in de duisternis, één met het Universele Licht, waarin geen afgescheiden zelf noch speculatie te bekennen is.

Het vertrouwen op of zoeken naar iets dat minder is dan goddelijke Leiding in ieder nieuw moment dat ons wordt gegund, is dwaasheid. Het veroorzaakt spirituele blindheid en verwarring en leidt onontkoombaar tot het ontstaan van een welhaast eindeloos assortiment van ego-gerichte pseudo-spirituele filosofieën, groepen en leraren. Grote aantallen nietsvermoedende mensen zijn bezig hierin hun tijd, energie, toewijding en geld te investeren. Zo kon de huidige cultuur van imitatie spiritualiteit zulke wanstaltige vormen aannemen. En al diegenen die deze onverlichte leraren, profeten, bedrieglijke cursussen en groepen volgen, dragen bij aan het versterken van de grote illusie van valse spiritualiteit door zich daar ook meer en dieper mee te verbinden. Door te investeren in en zich te committeren aan de uitspraken en voorschriften van leraren die illusies verspreiden, steunen al die aanhangers door het gehannes met hun focus ongewild deze zelfde illusies. Zij steunen daarom indirect de handhaving van de leugens in deze wereld, terwijl tezelfdertijd ieder sprankje waarachtig Licht in hoge mate wordt verhinderd binnen te stromen. En dit alles onder de vaak kleurige en glinsterende vlag van spiritualiteit en waarheid.

Het resultaat van die eeuwige zelfovertuiging en persoonlijke gehechtheid aan imitatie spiritualiteit is dat men volkomen verloren raakt in de duisternis van misleiding. Hierdoor dooft de vlam van de Geest die in eerste instantie heeft kunnen schijnen in iemands hart en die hem zo in het begin inspireerde om een ware Zoeker te worden, uit, omdat deze niet meer gevoed wordt door de levende Waarheid en dus niet meer in staat is iemand verder langs het Pad te begeleiden. Wanneer dit punt is bereikt, raakt het bewustzijn van het afgescheiden ego geheel verstrikt in de vele verschijningsvormen van onze (on)werkelijkheid. Dit ego zal het dan buitengewoon moeilijk vinden om toe te geven dat hij het wellicht verkeerd zou hebben of dat hij wellicht zelfs geheel verloren zou kunnen zijn geraakt in de duisternis, mede door de onbewuste angst en gehechtheden die dit allemaal heeft opgewekt. Dit is hoe het omlaag spiraliseert, weg van het Licht, en hoe het zich gaat manifesteren in het leven van de op zoeker die zich geheel en al op zichzelf gaat richten. Dit is hoe grote aantallen zielen welhaast gebiologeerd zijn geraakt in de imitatie spiritualiteit van tegenwoordig die hen almaar dieper wegtrekt in de illusie van ‘ik’, ‘mij’ en ‘mijn’.




Men moet bedenken dat alle authentieke spirituele Meesters in het verleden altijd hebben gewezen op iets dat zich buiten deze materiele en veranderlijke sfeer bevindt, buiten de zintuigen van het afgescheiden ego-zelf. We zouden ons dan best kunnen afvragen hoe wij in vredesnaam iets dat Waar en duurzaam is, ooit kunnen creëren of bereiken door middel van de beperkte zienswijze, onverlichte geloofsovertuigingen en focus van het ‘ik’, dit kleine ego-zelf. We zouden ons ook kunnen afvragen hoe het komt dat er zulke grote variaties zijn aan idealen en methodes - die bovendien vaak ook van elkaar verschillen - binnen deze spirituele groepen en leraren, en al die anderen die denken te werken aan wereldvrede, healing en liefde. Zonder zich eerst af te stemmen op de instructies van het Goddelijk Plan voor de wereld en de mensheid en op die manier in staat te zijn dit Plan voor het einde van een cyclusperiode helpen voltooien, doen zulke groepen en leraren de grootste moeite om hun eigen persoonlijke interpretaties over de noden van deze tijd uiteen te zetten. Vandaar de veelsoortige onderlinge tegenstrijdigheden. Er zijn momenteel heel veel spirituele groepen in de wereld bezig, maar onder hen treffen we slechts maar weinig eenheid in hart en focus.
En toch geldt nog altijd, dat waar in liefde de Waarheid samen wordt gezien, harten worden verenigd. Dit staat als een paal boven water, want de Waarheid is Een, net zo als alle zielen die dit met alle toewijding dienen.

Met een juiste focus - een innerlijke hunkering voor en naar de Waarheid zelf - zou uiteindelijk in deze wereld iedere droom en vreugde waar we naar hebben verlangd of in onze gedachten hadden, werkelijkheid kunnen worden. En zonder dat ons kleine zelf daar eerst voor aan het werk zou hoeven, iets dat zo vaak is voorgeschreven door misleide leraren. Echter, als er geen serieuze en nederige innerlijke hunkering naar de Waarheid is, kan geen enkel spiritueel onderwijs of training de dorst van de ziel lessen, want de levende Geest ziet het persoonlijke zelf helemaal niet, zodat het ego-zelf die Genade ook niet kan ontvangen. De goddelijke Geest, alomtegenwoordig maar alles overstijgend,
(h)erkent slechts Zichzelf binnen ons maar buiten het ego-zelf.

De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens, en vele goedbedoelende groepen, leraren en leiders in deze wereld bewandelen deze weg. Maar geen enkele goede bedoeling heeft ooit het hart van de mensheid tot dusver kunnen bevrijden en dit zal het ook nooit kunnen. Pas als men in alle onbaatzuchtigheid omhoog kijkt naar het grotere Leven en zijn eigen persoonlijke wil neutraliseert terwille van de grotere goddelijke Wil, zal men beginnen te ervaren wat vrijheid in het grote Doel betekent. Alle zelf gewilde acties van het ego gaan per definitie tegen de stroom in van de universele Harmonie die altijd zinvol, intelligent, dynamisch en bevrijdend is. Zoeken naar iets anders dan een volmaakte afstemming op de universele Intelligentie leidt tot niets meer of minder dan nog meer verwarring en afscheiding in een wereld die allang krankzinnig is geworden als gevolg van zijn zolang gehandhaafd onwijs gebruik van de vrije wil en zijn inhalige egoïstische gewoontepatronen.

Precies zoals in het gewone, zelfzuchtige leven van de massa binnen de mensheid, heerst het misbruik van de vrije wil vrijwel overal op Aarde in de imitatie spiritualiteit. Mensen switchen van het ene naar het andere ideaal, van de ene vorm van eigenwijsheid en verlangen naar iets anders dat misschien opwindender is en dat in het begin wellicht meer lijkt te bieden of beter lijkt te zijn. Maar ongeacht waar men zijn persoonlijke focus ook op richt, het ‘ik’ blijft altijd afgescheiden en zeer beperkt. Het is het kleine ‘zelf’ dat het ene idee opgeeft ten gunste van een ander in de hoop dat het een nog groter geluk en misschien zelfs ook tenslotte eeuwige vrijheid zou kunnen krijgen. Maar het afgescheiden zelf behoort tot deze wereld en kan daardoor dus niets blijvends en zo ook niets werkelijk bevredigend verwerven. En iemand die dit gaat beseffen, zal ook beginnen te begrijpen welke verstandige keuzes al die wijze mensen in het verleden hebben gemaakt. Al die wijze individuen die erin geslaagd zijn hun spirituele erfenis terug te vinden door een onzelfzuchtige houding en een nederige hunkering naar de Werkelijke Realiteit waarin geen afscheiding bestaat. De enige manier waarop ons hart zich kan openen voor het Ene Leven dat zich in alles uitdrukt, zodat we alle ideeën over ‘mijn wil’ kunnen vergeten, is om ons bewust te worden van ‘Uw Wil’, de Universele Wil. Dit is de enige zorgvuldige en verstandige keuze die ons garandeert dat een proces van inwijdingen in ware Spiritualiteit kan gaan beginnen. Op die manier wordt iemand een ontvanger en tevens dienaar van de bevrijdende Waarheid.




Door de grote invloed van de ‘ik’-georiënteerde imitatie spiritualiteit in onze maatschappij in deze extreme tijden, zijn de ware dienaren van het Leven - diegenen die zich hebben afgestemd op de goddelijke Geest en zo ook op het Plan voor Bevrijding - grotendeels gedwongen om zich op de achtergrond te plaatsen en zich daar voor te bereiden. Aan de andere kant staan die grote aantallen zogenaamde leraren die volop bezig zijn zich in de schijnwerpers te plaatsen en hun onverlichte informatie en methodes en denkbeelden, aanprijzen en overal rond spreiden. En die bovendien de grote massa New Agers proberen aan te leren hoe iets bereikt kan worden wat zijzelf nog moeten realiseren. De echt ontwaakte dienaren van het menselijke ras en het Goddelijk Plan geven er daarom de voorkeur aan om al die luidruchtige aanspraken en commerciële activiteiten van al diegenen die veel tijd besteden om publiekelijk de allerhoogste dingen te zeggen en om spiritueel en wijs te lijken, uit de weg te gaan. Zij weten dat ze mensen geen dingen kunnen leren als deze niet serieus zijn, en dus nog niet klaar staan om enige Openbaring te kunnen ontvangen.

In het verleden gingen de kandidaten voor de Oude leringen over de Goddelijke Mysteriën in devote ernst op zoek naar de Ingewijden en Meesters om zich voor te bereiden op een nauwe samenwerking met hen. En pas als een aspirant de sleutel bezat die de deur opende naar het Inner Sanctum, kon hij toegang verkrijgen tot het Werkelijke Leven. Vandaag de dag zijn de vereisten voor het ware spiritueel werk niet anders. De krachten die tot uiting komen binnen heilige groepen en hun aangeboden leringen zijn gevaarlijk voor hen die onvoorbereid zijn.

Maar toch zien we tegenwoordig overal advertenties in bladen en op het Internet voor leringen om de heilige Verlichting te kunnen bereiken door een almaar toenemende hoeveelheid leraren die de weg denken te weten naar deze Verlichting. In feite zijn er momenteel zoveel mensen die zich de rol van meester en spirituele leraar hebben aangemeten in onze wereld en die een dusdanig gevarieerde hoeveelheid aan methodes en filosofieën bieden dat men zich welhaast gaat afvragen waarom de gehele mensheid al niet ‘verlicht’ is geworden tot zeker de allerhoogste dimensie. Dit is de huidige grote tragedie van de schijnspiritualiteit: zoveel mensen in deze tijd die zich zo hebben vastgebeten in de imitatieversie van dat wat Werkelijk is en op die manier op een dwaalspoor zijn gezet, misleid als ze zijn door het almaar toenemende aantal valse leraren die voorlichten over zaken die ze zelf nog niet goed beheersen of begrijpen. Voor een deel komt dit doordat geavanceerde spirituele leringen hun weg naar het algemene publiek hebben kunnen vinden via de boekwinkel om de hoek. Maar het toepassen van heilige leringen voor persoonlijke doeleinden leidt altijd tot een ramp, want dergelijke leringen zullen altijd worden gebruikt door het ego om zijn eigen angst en onwetendheid te maskeren, in een poging om een veilige en comfortabele schijnwaarheid te creëren voor persoonlijk geluk, zelfverheerlijking en macht. Door overtuiging en door het wijd adverteren van de voordelen van de diepste en meest waarachtige leringen voor het kleine “zelf”, kon de waan van imitatiespiritualiteit zich over de hele Aarde verspreiden. En zo wordt dat wat in het verleden een meest geheiligde en zorgvuldig bewaarde schat is geweest, gedegradeerd tot een modieus cliché op de markt: Verlichting, vrij te bereiken voor iedereen!

Met grote bereidwilligheid probeert het ego om telkens opnieuw de Waarheid te misbruiken; om het op te kunnen dissen in schijnspiritueel gefilosofeer met het doel om de behoefte van het afgescheiden ego te bevredigen. Mensen verkondigen luidkeels ‘Ik Ben’, zonder ook maar in enige mate gerealiseerd te zijn. Eenvoudigweg omdat zij het ergens hebben gelezen en die onpersoonlijke Waarheid persoonlijk hebben gemaakt en op hun kleine “zelf” betrokken hebben. Maar dat wat Waarachtig is, is niet van deze wereld van tijd en ruimte waar alles en iedereen in een eeuwigdurende staat van verandering verkeert, van aftakeling, dood en hergeboorte. Het is erg duidelijk dat het Eeuwige niet kan worden gevonden in deze wereld van opkomst, schittering, verval en dood. Net zo goed als dat wat Waar is niet van deze tijdelijke wereld is, kan daarom ook de Waarheid zelf niet worden onthuld in deze tijdelijke wereld. Niets dat Waar is kan ooit worden beschreven of besproken met alleen maar woorden. De Waarheid waarover wij spreken en schrijven, is op zijn best slechts een povere reflectie van het nog niet Bestaande, dat wat nog het licht moet zien, de nog niet gemanifesteerde Waarheid van het Leven, dat slechts kan worden ervaren. Zonder een zuiver hart en dito motivatie die bereikt wordt via een liefdevolle, onzelfzuchtige en intelligente zoektocht, raakt die zo belangrijke en essentiële Energie van de levende, vibrerende Waarheid die alleen samen kan gaan met gerealiseerde woorden en concepten van een Wijs iemand, verloren. Met als gevolg dat men de levende energie van de Waarheid niet kan ontvangen en dus ook niet kan doorgeven aan iemand anders. Vele, vele mensen kunnen weliswaar filosofisch de meest diepe waarheden op Aarde lezen en wellicht zelfs ook nog redelijk begrijpen, maar zijn nog niet in staat om ook maar een greintje van de levende Werkelijkheid, datgene waar ze alles over kennen, te ontvangen en dus zelf te ervaren. En zo zien we hoe de meest verheven woorden en leringen van onze heiligen en spirituele meesters zijn gestolen en dood gemaakt door de gretigheid van het ‘zelf’ en hoe de basis van alle imitatie spiritualiteit door en door is verrot door de egoïstische motieven van al diegenen die het beoefenen.




Pas wanneer iemand echt op zoek gaat naar de levende Waarheid en de daarbij behorende Wijsheid met een eerlijk en nederig hart en met een geest die oprecht erkent dat het niets weet van die Waarheid, pas op dat moment kan echt Licht tot hem of haar doordringen. Ongeacht hoeveel boeken men ook mocht hebben gelezen, ongeacht ook welke lering is gevolgd of beleden en ongeacht hoeveel levens lang men al mystieke of occulte praktijken heeft beoefend. Pas op het moment dat iemand het verborgen mysterie van de levende Waarheid in zijn eigen hart herontdekt, blijft hij in wezen onwetend, een dwaas. En als hij denkt in alle overtuiging te moeten doorgaan om anderen tot Verlichting te brengen wanneer hij zelf het Doel nog moet bereiken, dan wordt hij de dwaze leraar van dwazen die hem willen volgen; de lamme die de blinde leidt.

Totdat iemand het moment bereikt van goddelijke Herinnering, zou hij voortdurend in gedachten moeten houden dat hij nog altijd slechts een zoeker van de Waarheid is en niet al een leraar daarvan. Het zou goed zijn als de overgrote meerderheid van spirituele leraren in deze wereld het blote feit in gedachten kunnen houden dat zij niet meer kunnen doen dan anderen hooguit te kunnen begeleiden langs het Pad tot op het niveau waarop zij zelf enig Doel hebben bereikt. Dan en pas dan zou er op Aarde veel meer nederigheid te vinden zijn binnen de spirituele supermarkt en daardoor ook veel meer waarachtig Licht, anders dan het valse, misleidende en het met glamour gevulde licht van de imitatie spiritualiteit.

In de nabijheid van een ware en daardoor goddelijk afgestemde Leraar zullen wij altijd met het Licht in verbinding worden gebracht en niet alleen beperkt tot ons hoofd! Het ontwaken van de goddelijke vonk in ons hart als resultaat van contact met een ware Meester kan vaak worden gevolgd door een gevoel van verwondering, ontzag en misschien ook een uitbundig en ‘vreugdevol berouw’ wanneer het eindelijk gaat dagen hoe onze onwetende gewoontes en ook die van vrijwel de hele rest van de mensheid altijd hebben verhinderd dat dit Licht ons leven in het verleden kon binnendringen. Als een leraar ons geen Licht geeft, in het bijzonder tijdens de eerste ontmoetingen, dan is ofwel de aspirant nog niet gereed om het te ontvangen of de leraar is niet goddelijk afgestemd en dus niet gekwalificeerd om anderen te doen ontwaken. Als echter de leraar een behoorlijk niveau van goddelijk contact heeft bereikt, dan zal zijn persoonlijk stralingsveld bewijzen dat er invloed is. De niet serieuze aspirant met een onzuiver hart of een spiritueel nog niet rijpe aspirant zal dit ervaren als het naar boven komen van onopgeloste angsten, haat en weerstanden, een oprijzen van innerlijke duisternis. Daarom zal de ware Leraar doorgaans een aanzienlijk effect hebben op het bewustzijn van iedereen die zich voor hem opent.

Deze simpele en onveranderlijke feiten schijnen echter compleet over het hoofd te worden gezien door de massa van spirituele mensen die hun onmachtige leraren, lagere goeroes en valse leiders maar blindelings blijven volgen en die op een "religieuze" manier aanhangers blijven van de eindeloze stoet van egotrippers, dito groepen en hun geschreven materiaal en onverlichte voorschriften. “In het land der blinden is eenoog koning!” Tegenwoordig werken er duizenden van die zogenaamde ‘verlichte leraren’ op het spirituele podium. Velen van hen hebben hun eigen website, hebben "unieke" leringen aan te bieden en zien een groeiende aanwas volgelingen. De meeste van hen spreken de juiste woorden, tenminste, tot op zekere hoogte, maar niet met een puur hart. Maar we moeten ons herinneren dat het niet gerealiseerde hart geen enkele toegang heeft tot die uiterst belangrijke en essentiële energie die een levende transmissie van de Waarheid mogelijk maakt. De kenmerkende vibratie van onverlichte leraren verraadt zich aan diegenen die in staat zijn om met hun hart te zien. Deze leraren zijn niet afgestemd op het Goddelijke Plan in deze tijd voor de planeet en het menselijke ras. Terwijl hun woorden, ideeën en leringen wellicht de Weg zouden kunnen wijzen, zijn ze zelf nog niet de Weg en niemand zou zich daar dan ooit aan hen moeten hechten, zodat zij niet de kans hebben het hart en geest nog meer te verblinden.

Is het niet verbazingwekkend te zien hoeveel duizenden zogenaamde "meesters" tegenwoordig op deze hele wereld zich zo bezighouden met het brede publiek, meer dan in enig ander tijdperk in de hele geschiedenis? Dit is de reden dat het menselijke ras meer dan ooit misleid is dan in enig ander tijdvak in de geschiedenis. Als gevolg hiervan is onze planeet zieker dan ooit tevoren. Op dit moment hebben wij het dieptepunt bereikt van de menselijke expressie op Aarde. Miljoenen zielen worden op dit moment gehersenspoeld en op een dwaalspoor gezet, zoals lang geleden was voorspeld dat zou gebeuren in deze tijd. En naarmate steeds meer groepen en zogenaamde spirituele leraren verschijnen over de hele planeet die de geesten en harten van hun groeiende aantallen volgelingen infecteren met onwaarachtige en ongerealiseerde filosofische stellingen, beschouwingen, cursussen en persoonlijke concepten, zien we momenteel ook zelfs heel gewone mensen met weinig spirituele of zelfs maar paranormale ervaring zich bombarderen tot leraar. Vandaag de dag staan we aan het einde van een belangrijke wereldcyclus waarbij de dageraad van een Nieuwe Wereld doorbreekt en nog steeds is de focus van de meerderheid gericht op de kreet “het moet goed voelen” en zelfs zij die enige innerlijke wijsheid hebben, worden in het grote bedrog meegesleurd.

“Want er zullen valse messiassen en valse profeten opstaan, en ze zullen grote tekenen en wonderen laten zien om, als het mogelijk zou zijn, zelfs de uitverkorenen op een dwaalspoor te brengen”. Matth. [24:24]

Tegenwoordig is het aanbod van imitatie spiritualiteit gestegen tot een recordhoogte. En zo zien we dat al diegenen die in feite een echt goddelijk contact hebben gelegd en daardoor ware Kennis hebben over dat wat nodig is in deze tijd en ook over het Plan voor de Aarde, zich gedwongen voelen om op een afstand te kijken naar de verdwazing die zich voor hun ogen ontrolt, voordat zij in feite zelf in staat zijn om aan het grotere heilige werk voor de mensheid te beginnen. Dat is het enige Doel waarvoor zij zijn geïncarneerd. Deze zielen zijn hier niet om meer mystieke idealen en concepten in het rond te strooien of om meer van die filosofische leringen door te geven die nooit iets zullen veranderen. Deze geavanceerde zielen zijn hier vandaag de dag op Aarde hoofdzakelijk aanwezig om namens de mensheid de kritische massa te helpen vormen, benodigd om aan de Wet te voldoen en om zo de laatste Oproep in deze wereld te laten klinken. Een Roep die een schreeuw is in de wildernis van onwetendheid en zelfzucht van de mens. Het is een laatste pleidooi aan de mensheid om in de juiste richting te kijken op het juiste tijdstip. Maar voor de meeste mensen echter is het al te laat om te kunnen profiteren van deze spirituele mogelijkheid tot Bevrijding die deze cyclus ons biedt. Zodat al wat overblijft voor die betrekkelijk weinig gerealiseerde harten die zich bewust zijn geworden van deze eindtijden, is om in de schaduw van het Leven te wachten totdat de Verlosser van deze wereld hen eindelijk toestaat om de goddelijke vibratie van de Waarheid wereldwijd door te geven en hen machtigt om het Zwaard te gebruiken om alles te vernietigen dat niet in één lijn staat met het Goddelijk Plan.

Het Zwaard is in deze wereld nu al zichtbaar en de voorspelde ‘Grote Scheiding’ vindt momenteel plaats op vele niveaus over de hele wereld. Er zijn er maar heel weinig die dapper en ferm willen erkennen en bevestigen wat er staat te gebeuren. Het de uiteindelijke Zege van de menselijke cyclus die oprijst; de Zege van de Waarheid over onwaarheid.

Toch is de mensheid al duizenden jaren lang herhaaldelijk gewaarschuwd over de onvermijdelijke, grimmige realiteit van deze tijd en het onontkoombare lot van alles en iedereen dat niet Waar is. Zelfs in dit late stadium van deze periode op weg naar de Dag der Afrekening en de grote omwenteling, hebben alleen diegenen die ogen hadden om te zien en oren om te horen, op elke denkbare manier aan de Roep beantwoord. Door de eeuwen heen is de mensheid gewaarschuwd voor valse leiders, leraren en groepen die zullen verschijnen in deze laatste dagen van een tijdperk, maar zo weinig slaan acht op deze waarschuwingen. In deze steeds sneller gaande tijd is het bepaald niet raadzaam om maar te blijven dagdromen en romantische idealen te blijven koesteren over healing en vrede voor de planeet, of op het verbeteren van wereldse illusies om dat wat oud, vertrouwd en nu overbodig wordt, te willen behouden. Al die zelf geconstrueerde projecties van de menselijke geest staan op het punt om volledig te worden vernietigd door het onweerstaanbare en levende licht van de Waarheid zelf. We verkeren nu in de ‘eindtijden’ en er is slechts één manier om veilig en wijs door de duisternis en veelheid aan afleidingen in deze periode te laveren om ons zo te kunnen Bevrijden van alle onwaarheden die er bestaan in de vallei van de schaduw des doods. En dat is door nederig de Waarheid te gaan zoeken en zich volledig over te geven aan Gods Wil en deze te dienen, vrij van alle persoonlijke sentimenten, filosofische ideeën en voorkeuren.

Als wij werkelijk Zoeken zullen we het Vinden, maar als wij in de mening verkeren dat wij al weten en het dus niet lukt om voortdurend in alle nederigheid te blijven Zoeken tot wij werkelijk Vrij zijn, dan zullen we niets ontdekken wat maar enigszins bevrijdend of Waar is. Een deel van de ware Kennis is om erachter te komen dat we niets weten. Maar tot het moment dat het hart ontwaakt door de Waarheid, weten de meeste mensen niet precies hoe weinig ze echt weten. Daarom vinden we twee soorten dwazen in deze wereld: de onwetende dwaas en de wijze dwaas. De onwetende dwaas is hij die niet de nederigheid kan vinden om toe te geven dat hij een dwaas is die niets weet. De wijze dwaas is hij die weet dat hij zonder de goddelijke Geest, niets weet en niets is. Het laatste type dwaas - de wijze dwaas - kan ervan verzekerd zijn dat hij spiritueel succes zal hebben.

Als wij ons bezig houden met ego-gerichte activiteiten, hoe subtiel en ‘spiritueel’ ook, zullen we niet voorbij ons eigen egoïstisch beeld kunnen kijken in de spiegel van de Waarheid die nu op ons afkomt. Als wij proberen om meer kennis te vergaren bovenop onze bestaande onwetendheid en dito ideeën, dan wordt er niets van Waarde gebouwd en zullen ook onze ivoren torens niet in staat blijken om overeind te blijven bij wat ons te wachten staat. Er zijn maar heel weinig ware en compromisloze spirituele Zoekers in deze wereld die de kunst verstaan van spiritueel Luisteren. Angst en trots hebben al veel te lang hun huis gevonden in de harten van de meerderheid van zielen op Aarde. En als gevolg hiervan heeft een groot aantal nog grotere dwazen zich getooid met hun eigen ideeën en methodes om Bevrijding te vinden. Maar de enige Manier om de Waarheid te vinden en zo te worden bevrijd is om alle ideeën en geloofsovertuigingen van het kleine zelf compleet en onvoorwaardelijk op te geven in eerbied(iging) van die Ene en Universele Waarheid: “Niet mijn wil, maar Uw Wil geschiede”. Maar dit vereist de deugd van een onbaatzuchtige toewijding, dat niets van doen heeft met de idealen en plannen van het onwetende zelf, hoe lang gevestigd, nobel of liefdevol gekoesterd deze ook mogen zijn.

Als het ego zich goed en trots voelt in zijn kennis, paranormale macht, spiritueel bereik of invloed over anderen, dan beoefent het imitatie spiritualiteit en heeft het nog lang te gaan om het ware Pad te vinden. De meeste mensen wenden zich alleen tot spiritualiteit om gelukkiger te worden, om geheeld te worden of om iets van enige betekenis voor zichzelf te bereiken. Het is een feit dat de afgescheiden natuur van het ego-zelf altijd zal worstelen en vechten om zichzelf in stand te houden, wanneer het wordt geconfronteerd met de Waarheid. Maar het kenmerk van de Waarheid is dat het alle afscheiding zal oplossen en uiteindelijk alle illusies van het afzonderlijke ego zal vernietigen. Hoe verder men vordert langs het Pad, hoe groter de beproevingen. Daarom is het bewandelen van het Pad om persoonlijk geluk na te streven net zo absurd als onmogelijk. Het resulteert altijd weer in imitatie spiritualiteit. De ware pelgrims van het Pad zijn ‘de mensen met een droef hart’: “Lijdt, kleine kinderen, die in Mij willen opgaan.” - Christus. Niettemin zijn zij tevens kandidaten voor de Glorie en zij zoeken de Waarheid simpelweg omdat zij daar van houden en niet zozeer om hun aparte zelf gelukkiger of machtiger te maken of deze te willen laten schijnen. “Ik wil mijzelf tot nul reduceren” - Gandhi.  Het Pad van Heiliging gaan kent een unieke vorm van lijden, maar het betekent niet dat als wij de Waarheid gaan zoeken, er alleen maar ellende en lijden wordt aangetroffen. Het betekent dat wat er ook in ons leven gebeurt tijdens ons streven naar groter Licht, wij waarachtig, onzelfzuchtig en leeg zullen blijven, zelfs als er op momenten iets wordt onthuld wat niet gemakkelijk te dragen is. Als wij dichterbij de Waarheid komen en daarmee bij het uiteindelijke Doel van het leven, zal onze visie zich verbreden en zullen we de travestie in deze wereld zien zoals die werkelijk is. Ondanks dat zal onze focus zich alleen maar meer vullen met liefde, zij het dat die steeds onpersoonlijker wordt. En dat zal niet altijd worden begrepen door diegenen die nog moeten worden ingewijd in de Goddelijke Mysteriën, dat wat niet van deze wereld is.

Iemand met een ware, spirituele visie zal diep bewogen zijn bij het zien van zijn broeders en zusters die nog altijd in hun eigen blindheid en onwetendheid worstelen. Hij zal echter niet in staat zijn om hen te helpen tot het moment dat zij op zoek gaan naar de ware Oplossing. Bovendien zal hij zich ook moeten neerleggen bij de wet van non-interventie. Hij kan echter wel de visie voor hen voorhouden totdat zij leren dit zelf te onderscheiden. Zijn hart zal treuren voor hen en hij is geroerd tot grote droefheid als hij ziet hoe zijn familie worstelt in de duisternis van het kleine zelf, wetende dat er niets is dat hij voor hen kan doen en dat zij moeten leren via hun eigen keuzes. En deze droefheid voelt hij eens temeer als hij inziet dat die keuzes hen zullen voeren naar meer pijn en frustatie. Pas als de oprechte zoeker zelf het ware Pad vindt, zal hij gaan inzien hoe weinig mensen dit eigenlijk bewandelen zodat hij maar al te vaak op zijn reis als fysiek wezen zich eenzaam voelt.

En toch blijft imitatie spiritualiteit ons maar verzekeren dat het alleen maar gaat om ‘liefde en licht en vreugde en geluk’ en als een spiritueel pad ‘ons niet gelukkig maakt dan zijn we op een verkeerd pad’! Maar dit pad dient slechts het zelfzuchtige zelf. Want het wil zo graag gelukkig worden. Maar het ‘ik’ loopt zo voorop met het doel om voor zichzelf iets te winnen. En dus is het een leugen, één van die vele facetten van egoïstische nepspiritualiteit. Diegenen die dit (linker)pad betreden zijn dikwijls niet in staat de wereld objectief te bekijken. Ze kunnen de treurige, gruwelijke waarheid van deze wereld niet inzien en evenmin niet bevatten wat op ons af komt. Want het is niet plezierig. Het sust hun angst niet en het ondersteunt hun misleidingen niet. En zo blijven de oogkleppen op. Het is heel eenvoudig om een zelfgemaakte zeepbel van verdraaiingen en glamour om ons heen te creëren en dan te kiezen wat wij graag willen zien, om alleen dat te geloven wat zo prettig lijkt. Maar zo’n subjectieve focus leidt alleen maar tot een nog grotere dwaling en gehechtheid. En hoe dieper en hoe langer het kleine zelf hierin investeert, hoe moeilijker het wordt om zijn comfortabele en vertrouwde illusies op te geven. De onopgesmukte harde Waarheid moet worden gezien in zijn eigen licht en niet in een soort licht dat ons het meest bevalt. Dingen moeten gewoon worden gezien zoals zij zijn voordat wij kunnen beginnen om echt spiritueel volwassen te worden.

Imitatie spiritualiteit wordt verhandeld en verkocht aan de massa’s in een aantrekkelijke verpakking wat het persoonlijke zelf zeer tot de verbeelding spreekt: “heel je leven”, “vind meer geluk”, “maak jezelf machtiger”, “creëer je eigen realiteit”, enzovoort, enzovoort. Maar kristallen, tinctuur, zalfjes, handoplegging, technieken en intellectuele kennis leidt geen enkele ziel naar de Waarheid net zomin als die ongerealiseerde leringen of oefeningen, gecreëerd voor eigenbelang en persoonlijk gewin. Wat de hoopvolle en gretige aspirant zo dikwijls over het hoofd ziet, is dat ware spiritualiteit helemaal niets te maken heeft met het ego en daarom helemaal niet zo plezierig voor het kleine zelf. Dit kleine zelf zal zich per definitie moeten overgeven aan het hogere Leven en Doel, opdat het onvermijdelijke proces van zelfverloochening en egoafbraak kan gaan beginnen. “Ik moet afnemen, opdat Hij in mij kan toenemen.”- [John 3:30]

Men kan niet in twee werelden leven of twee meesters dienen; en precies zo kan de serieuze spirituele aspirant zich niet veroorloven om gehecht te blijven aan de dingen in dit leven terwijl hij tracht het andere Leven te bereiken. In feite zullen we alles moeten opgegeven in de Waarheid als wij het Verlichte Pad opgaan die leidt van de leugen naar Bevrijding, als wij op die manier van enig werkelijk spirituele waarde willen zijn voor anderen. Niemand kan de nieuwe spirituele wereld binnentreden als hij nog steeds vasthoudt aan de oude. Dit is onmogelijk. Toch zien we echter dat de imitatie spiritualiteit dit nu juist wel probeert te doen, door van twee walletjes te willen blijven eten ten gunste van het afgescheiden zelf. Het is de eeuwige verheerlijking van de afgescheiden natuur, samen met de persoonlijke verlangens en ideeën die de pijn en illusies van het leven dat imitatie spiritualiteit zegt te dienen, in stand houden en zelfs doen toenemen. Om het ware spirituele Pad op te gaan, is alles wat wij moeten zoeken slechts hoe wij het beste onze afgescheiden en illusieachtige natuur kunnen opofferen voor het grotere Heil en nut van iedereen. Dit nu is het juiste gebruik van de vrije wil: een goddelijk afgestemd gebruik van de vrije wil.

Hoe goed men zich voelt en ongeacht waarin het kleine zelf zich hult, toch zullen we op een gegeven moment al onze ideeën, opinies, wensen en angsten moeten opgeven. Alleen hierdoor kan het Ene Leven binnen in ons zijn werk van innerlijke zelfverlossing doen. Daarom probeert degene die de Waarheid liefheeft zich afzijdig te houden, om neutraal te blijven, om het kleine zelf apart te zetten van de Werkelijkheid en om zich te verenigen met andere harten voor hetzelfde goddelijke Doel. Want een ware Zoeker weet dat het niet de persoonlijkheid is die de Waarheid kan bezitten of daar profijt van kan trekken, maar dat het de Universele Geest zelf is die dit kan en mag. En hij weet dat in zijn devotie en in zijn pure liefde voor God, de goddelijke Werkelijkheid het enige is waar hij om geeft in zijn pogingen om vastberaden en zonder enig compromis daar opnieuw één mee te willen worden om op die manier zijn pijnlijke en afgescheiden gevoel, afkomstig van het kleine zelf, voor eens en voor altijd op te lossen in het bovenaardse Licht van het Goddelijke.