Wat het ware Pad nu juist Niet is

Leren inzien wat iets niet is, zal in beginsel altijd leiden naar realisatie van wat iets wel is. Ervaring is de grootste leraar en het universum is zo volmaakt ontworpen dat mocht iemands handelingen ingaan tegen de goddelijke wet, hij pijn ervaart door die verkeerde handelingen. Uiteindelijk zal hij dat wat rechtschapen en waar is gaan herkennen en gaan waarderen.

Vele voorbeelden in de wereld maken ons duidelijk wat het Ware Pad nu juist niet is en we zien deze in overheersende mate rondom ons heen gedemonstreerd door de grote massa naïeve zoekers die ronddwalen in de spirituele supermarkt. Een aanzienlijk deel van zulke spirituele beginners was erin geslaagd om genoeg moed te verzamelen om alle bezigheden los te laten die waren gericht op zelfzuchtige en wereldlijke doelen buiten hen, maar het bracht hen hooguit dat zijzelf zich wat gelukkiger voelden, of dat zij zichzelf konden bevrijden van lastige persoonlijke problemen of dat zij verschillende andere voordelen bereikten. Met andere woorden, doordat zij telkens weer gehoor gaven aan dergelijke persoonlijk gerichte verlangens, vielen zij herhaaldelijk in dezelfde valkuil die het afgescheiden en beperkte ego voortdurend voor hen graaft. En voert hen onvermijdelijk weg van de Waarheid. Want de Waarheid is per definitie onpersoonlijk. Het heeft niets te maken met het persoonlijke. Doordat dit al het leven in al zijn aspecten omvat, kan het nimmer worden gevangen of worden gekoesterd voor het persoonlijke zelf alleen.

Misschien zouden we kunnen inzien in dat pure artiesten die dingen scheppen uit liefde voor hun werk vaak steviger op het juiste pad kunnen staan dan spirituele aspiranten die slechts in de waan zouden kunnen verkeren dat zij hun interesse voor het zelf hadden verloren, maar die in werkelijkheid slechts de grenzen van hun eigen ervaringen en verlangens hebben verlegd en hun interesse slechts hebben verplaatst naar andere dingen die beter pasten binnen de wat grotere reikwijdte van hun leven. Deze misleide zoekers lijken altijd te vergeten dat indien zij grotere hoogtes van spiritueel bereik zouden willen bereiken, zij hun zoektocht niet behoren te maken voor hun eigen bestwil. Het is een onweerlegbaar feit dat om werkelijke spirituele vervulling te kunnen vinden, iemand zijn eigen kleine zelf volkomen moet vergeten. Alleen in onbaatzuchtigheid kan men bevrijding ervaren: bevrijding van het afscheidende ego dat de bron is van alle pijn en zorgen. En wanneer men in staat is het "zelf" compleet te vergeten, dan is men ook niet meer is staat te denken hoe en wanneer men verlossing zou kunnen bereiken voor dat kleine zelf of hoe gelukkig men wel niet zou kunnen worden of wat voor soort verlichte meester men wel niet zou mogen worden!

Een heel oude occulte stelregel bevestigt dat 'energie volgt gedachte'. Aangezien al het gemanifesteerde leven is samengesteld uit energie, groeit dat waarop de geest zich richt. Wanneer wij ontdekken dat het afgescheiden ego de oorzaak is van al het lijden, dan zal duidelijk zijn dat wanneer wij ons gaan concentreren op dat kleine zelf, dit zijn geïsoleerde bestaan doet bestendigen, wat ertoe leidt dat onze speurtocht naar bevrijding slechts wordt verlengd. Alle verlangens binden ons, hoe hoog of hoe heilig dat doel ook moge zijn. Tot het moment dat de gretige verlangens van het ego gezuiverd zijn in het licht van Wijsheid en hierdoor een natuurlijke, onzelfzuchtige toewijding ontstaat die kan worden ingezet voor de doelstellingen van het Grotere Leven, kan men nooit genieten van werkelijke vrijheid of geluk. In feite is het zo dat om werkelijk en compleet gelukkig te worden, dit ook het geluk van al diegenen in onze omgeving dient te omvatten. En uiteindelijk ook dat van ieder levend schepsel, waarmee wij onafscheidelijk zijn verbonden.

Zelfzuchtige neigingen, twijfel, angst, onwetendheid over de universele wetten enzovoort dragen allemaal bij dat die persoonlijke wolk om iemands geest wordt gevormd die iemands perceptie over de Werkelijkheid versluiert en zo de onverlichte geest belet de geheimen uit het Boek der Natuur te doorgronden. Dat Boek dat permanent open ligt voor ons. Dingen blijven slechts verborgen door onze eigen zelfopgelegde beperkingen. Naarmate wij ons echter ontwikkelen en wij in staat zijn onze vooringenomenheid met dat zeer beperkte persoonlijke zelf los te laten, groeit onze eigen realiteit steeds meer. Want onze waarnemingen die zich steeds verder uitbreiden, zijn dan ook meer en meer in staat de goddelijke grootsheid, schoonheid, verbondenheid en de schitterende alles overweldigende Intelligentie van het Grotere Zelf te aanschouwen. Daarom staat voor de mensheid, beperking gelijk aan egoïsme of dat nu werelds of religieus getint is. Dogmatisme, blind geloof en zelfzuchtige religieusheid vormen niet het Ware Pad.

Door niet in te spelen op de behoeftes en gevoelens van anderen snijdt de gewoonlijk op zichzelf geconcentreerde persoon zich per definitie af van het grotere deel van het leven. Deze mensen zijn niet in staat om liefde te ondervinden en voelen zich daarom constant ongelukkig. Er is slechts één grote vijand op onze weg naar realisatie van onze eigen goddelijkheid en aansluitend geluk; en dat is ons eigen egoïsme. Op het Ware Pad kunnen wij toch nimmer iets werkelijk behouden dat we niet aan iemand anders zouden kunnen schenken, die daar voordeel van zou kunnen hebben? En we kunnen ons toch nooit vrij maken van iets als wij het alleen voor onszelf trachten te behouden, want dan raken we eraan verslaafd. Daarom, het Ware Pad heeft helemaal geen boodschap aan het kleine 'ego-zelf'.

Dus wat is het Ware Pad wel?

Er is een oud gezegde dat ons waarschuwt: "Vertrouw nooit iemand die beweert de enige weg naar God te hebben gevonden". Als wij afgaan op alle veelzijdige spirituele technieken en disciplines die door de hele geschiedenis zijn beschreven en succesvol beoefend, dan lijkt het voorgaande gezegde op het oog correct. Gaan we daar met een goed geïnformeerde geest die in staat is het denkvermogen op een hogere sport van de evolutionaire ladder te plaatsen, wat verder op in dan wordt al heel snel duidelijk dat de waarheid van dit gezegde slechts van toepassing is tot op een zeker punt van spiritueel bereik.

Het staat vast dat ieder mens zich zal kunnen bevrijden van de beperkingen van het lagere zelf. Daarentegen zal hij zich nooit kunnen vrijmaken van de goddelijke Wet van Relaties en Samenhang die voortdurend wisselwerkingen mogelijk maken tussen personen en zielen onderling, en tussen opvolgende levens. De grootste vreugde die binnen relaties tot uiting kan komen, is om anderen te helpen, want waarachtig spiritueel geluk - of spirituele vreugde - is alleen te vinden in behulpzaamheid. Al die vele en verschillende wegen die een mensenleven kent, komen tenslotte altijd samen op het ene Pad van Dienstbaarheid. Het waarom hiervoor wordt duidelijk in de volgende toelichting.

In alle religieuze leringen en in uitspraken van grote spiritueel verlichte wezens wordt door de hele geschiedenis van de mensheid herhaaldelijk met stelligheid beweerd dat alle individualiteit in wezen één geheel vormt met het Al. Er is duidelijk uiteengezet dat het geloven in de illusie van een geïsoleerd zelf en het daaraan toegeven de oorzaak is van alle scheiding en dus van lijden. Zouden we ons verder even de tijd gunnen om na te denken over het klaarblijkelijke feit dat er een oneindig groter deel van de Kosmos bestaat los van het eigen kleine ik, dan zijn we ook beter in staat de betrekkelijke onbelangrijkheid van dat kleine ego te kunnen plaatsen, evenals die onvoorstelbaar grotere essentie, omvang en belang van alles wat juist niét behoort tot dat persoonlijke zelf te gaan waarderen. Met dit in gedachten zou het schijnbaar afgescheiden individu wellicht zo wijs kunnen worden om alle interesses in al datgene te laten varen wat indruist tegen de universele wetten die de hele Schepping leiden en bestieren. Vanzelfsprekend staat het eigenbelang van het egoïstische individu diametraal tegenover één van dergelijke wetten, de heilige Wet van Liefde. En de overtreder van die wet zal tegenslagen ondervinden, die hem als zijn eigen schaduw zullen achtervolgen. Het is niet anders dan de pure waarheid dat wij zelf het grootste profijt hebben bij het helpen van anderen; spirituele beginnelingen boeken dan ook snelle vooruitgang wanneer zij anderen helpen bij hun progressie. Dit is de weg van Liefde, dat heilzame kosmische principe, waarop de schepping van alles en iedereen in die ontelbare werelden binnen de Oneindigheid berust. En stilzwijgend dringt de goddelijke kracht van Liefde daar overal in door. De werkelijke essentie van het Universum is daarom Liefde en het is de Liefde die door ieder individu op een bepaald niveau tijdens zijn evolutieloop moet worden belichaamd en uitgedrukt, alvorens hij het Ware Pad kan betreden.

"Hij die zijn leven van zoveel waarde acht dat hij niet bereid is dit op te offeren voor de redding van zijn naaste is het niet waard het Leven binnen te treden". - Jezus.

Welnu, Liefde is onafscheidelijk verbonden met Waarheid, want door de Waarheid te zien, kan Liefde zich uiten. Het spirituele hart kan pas echt en volledig worden bevredigd wanneer 'liefde en waarheid' worden ervaren om die weer te delen met andere manifestaties van het Al. Zo mogen we wellicht inzien dat de weg van liefdevolle dienstbaarheid het Ware Pad van Heiligheid (heelheid) is, en dat alle andere spirituele disciplines slechts voorbereidingen zijn. We kunnen dit eenvoudig natrekken, want telkens weer kozen in de geschiedenis alle grote spirituele meesters, alle heiligen en ware leraren van de Weg in hoogst eigen persoon het nobele pad van onbaatzuchtige dienstbaarheid. Voor dergelijke verlichte geesten is er nooit een andere keuze geweest en te zijner tijd zal de mensheid op precies dezelfde manier hiervoor kiezen. Dit gebeurt op het moment dat ieder individu de Waarheid ziet en er zodoende voor kiest diezelfde weg van dienstbaarheid te bewandelen, geheiligd als deze is door de gewijde voeten van diegenen die hem voorgingen bij het claimen van hun eigen spirituele vrijheid.

Naarmate het Hart van het Kosmisch Wezen zich via iedere ziel in toenemende mate openvouwt in overeenstemming met het universele en niet tegen te houden goddelijke decreet van spirituele evolutie; naarmate de mensheid hierdoor noodzakelijkerwijze verder zal opstijgen naar grotere hoogtes van rechtschapenheid en heiliging; en naarmate ieders bewustzijn zich onvermijdelijk zal gaan verruimen en zich zal louteren via ontelbare leerprocessen tijdens evenzoveel incarnaties, zal ieder persoon per definitie goddelijker worden. Want men zal een steeds grotere realisatie van de heilige levensessentie bereiken. Deze meest innerlijke essentie - of Geest - is de ware natuur van alles dat gezien, gevoeld en toch nog ontdekt moet worden en zijn meest verheven expressie is Liefde, die er altijd op uit is zichzelf uit te drukken in de vorm van compassie en dienstbaarheid.

Liefde zoekt zich eeuwig een weg door alles en iedereen, om andere delen van zichzelf aan te raken, te kussen en in heilige hereniging op te gaan. Daar de mens van nature spiritueel is, zal hij de Weg van Liefde uiteindelijk zélf moeten vinden. Alleen en uitsluitend wanneer hij dit pad van de Liefde gevonden heeft, zal de kelk van het hart zo vol worden met die hemelse nectar van goddelijke Liefde, dat het simpelweg niet meer kan bevatten en gaat overvloeien. En er is altijd meer dan genoeg om met iedereen in vreugde te delen. Liefde is de meest natuurlijke expressie en zijn hartstochtelijke en in vervoering brengende lied wacht er eeuwig op om uit elk open hart weer op te kunnen klinken - op het pad van onbaatzuchtige dienstbaarheid.

De smaak van zelfs de kleinste druppel pure Liefde drukt altijd zijn goddelijke stempel op het hart. Op het moment dat we eenmaal de realiteit gaan doorgronden van dat alles doordringende Ene Grote Principe dat liefheeft en dient door het hele oneindige Universum heen, zullen we graag bereid zijn om onszelf af te stemmen op deze magnifieke wet. We zullen in Liefde de weg opgaan van spirituele dienstbaarheid. In feite zullen we inzien, dat wanneer het licht van de Waarheid ons bewustzijn verlicht, de enige verstandige keuze in ons leven al automatisch voor ons is gemaakt, simpelweg omdat we ons eerbiedig hebben overgegeven aan de alom tegenwoordige, liefdevolle Wil van de Schepping. Een zacht sussende en bovenzintuiglijke stem diep binnenin ons zal dan zijn heilige en diepe maar eenvoudige geheim aan ons wakend bewustzijn toefluisteren. En dan herinneren we ons die wonderbaarlijke Waarheid. Op dat gezegend tijdstip merken we tot onze opperste verrukking dat we ons tenslotte ontworsteld hebben aan die grote massa mensen die nog steeds op zoek is naar het Pad en zien we dat wij die inmiddels zelf bewandelen. De strijd die wij, blind als wij waren, hebben durven voeren tégen de liefdevolle evolutiestroom in als eerbewijs aan ons lagere zelf, komt daarmee tot een eind. Op dat moment realiseren we ons dat het ware spirituele avontuur dan pas werkelijk gaat beginnen. Dat avontuur waarbij we een almaar groter wordende verrukking zullen gaan ervaren als we afstand doen van het lagere zelf in ruil voor dat Ware Zelf - de goddelijke Geest. Dat avontuur dat een begin krijgt in dienstbaarheid aan de wereld.

Aangezien alles in het Universum met elkaar is verbonden, wordt zo'n persoonlijke realisatie een onmetelijke zegening voor al het leven en in het bijzonder voor al die wezens met wie het ontwaakte individu in contact komt. Toch wordt de grootste zegen geschonken aan hem die 'verlicht' is geworden door die eenvoudige waarheid. Dit weergaloos mooie lot betekent een bevrijdende openbaring. In plaats van zichzelf terug te vinden als een afgescheiden en worstelend individu, alleenstaand in een concurrerende en vijandige wereld; in plaats van hopeloos het lagere zelf achterna te hollen tegen de eeuwig durende levensstroom in, werkt hij nu dankzij een verlichte herinnering welbewust samen met het Goddelijke. En wel als een integraal onderdeel van die doelbewuste evolutionaire intelligentie, als een gezonde cel in een groot organisme. Zij zullen inzien dat dit ook niet meer nodig is om te aarzelen, want het verlichte individu heeft de sluier van vergetelheid opzij geslagen en heeft zijn eigen ware liefdevolle en medelevende natuur teruggevonden, door zich gewoon te verbinden met zijn innerlijke Geest. Tijdens die kostbare herinnering openbaart zich aan hem de prachtige volmaaktheid van de Schepping en er ontstaat een niet aflatend vertrouwen en geloof vanuit een innerlijk weten, dat de meest pure en vurige religieuze geloofsovertuiging overstijgt. Geroerd door spirituele vervoering en met een onovertroffen gevoel van dankbaarheid ziet de nederige toeschouwer voor zijn ogen de zegeningen van het Bestaan zich geheel vanzelf ontvouwen. In het daaropvolgende stadium bereikt hij een nieuwe en doorgaans respectvolle houding tegenover alles en iedereen waardoor al zijn gedachten, woorden en daden geheiligd worden, daar zijn leven op natuurlijke wijze is toegewijd aan het Goddelijke. Aansluitend wordt zo iemand ogenblikkelijk verheven door de Wet van Compensatie en met de grootste vreugde steeds verder gebracht naar een volledige herinnering, op weg naar spirituele vervulling.

In deze fase wordt het voor de verlichte geest duidelijk, dat elke daad die wordt verricht met een puur en onzelfzuchtig motief, uiteindelijk leidt tot positieve resultaten voor alle betrokkenen. Dergelijke daden hebben dusdanig verstrekkende gevolgen dat deze langs de corridors van de tijd verder zullen echoën op weg naar een schitterender toekomst. Dit inzicht is de 'verlichte' kennis van een heilige. Toch is dit - wat door velen als 'verlichting' wordt beschouwd - voor hen die zien en weten niet veel meer dan het begin van een eeuwige en heilige reis. 'Verlichting' is niet een eindproduct of resultaat, maar is een continu voortgaand proces van toenemende herinnering binnen het bovenaardse licht van de spirituele werkelijkheid. En dit proces is het goddelijke erfgoed van elke serieuze dienaar van het Leven. 'Verlichting' is een nimmer eindigend en vreugdevol proces van spirituele ontplooiing, wat alleen ontdekt kan worden door Liefde aan anderen te schenken. Een Liefde die zijn vaste plek heeft binnen het hart van elke individuele ziel op Aarde. Liefde die nimmer daarbuiten gevonden kan worden. Echt, wanneer iemand werkelijk eenmaal iets van die mateloze eenheid en onbegrensde natuur van de Schepping gaat begrijpen, zal hij alleen al het idee om de Waarheid, 'verlichting' en spirituele macht uitsluitend voor zichzelf te willen behouden, als volstrekt absurd van de hand wijzen. Integendeel, wanneer een waarachtig inzicht geschonken wordt aan ieder van ons, zullen we heel gelukkig die opperste onderscheiding aanvaarden en zullen we heel rustig worden door nederig onze gerechtvaardigde plaats in te nemen. Een plaats temidden van al die schitterende gelederen van de Hiërarchieën van Dienaren binnen al die veelzijdige en verschillende sferen in het hele Universum. En vanuit die positie zullen we naar ons beste vermogen dienen, zoals alle Groten voor ons hebben gedaan.

Bij veel aspiranten in de wereld heeft de mening postgevat dat zij spiritueel veel baat zouden kunnen hebben bij mediteren of iets dergelijks. Terwijl dit op zich wel klopt voor hen die hiervoor de discipline over een langere periode kunnen opbrengen, kijken dezelfde aspiranten vaak over het feit heen dat de meeste die 'verlicht' werden, op een bepaald moment uit hun eenzame meditatie terugkeerden om deze uit te breiden in (spirituele) dienstbaarheid aan de wereld. Het mag gezegd, dit ís ook de ultieme meditatie, want het weerspiegelt die Ene Grote Eeuwige Meditatie, die zich voortzet tot binnen het Hart van het Universum zelf. Dat is altijd al zo geweest, al vanaf de periode dat de blauwdrukken voor de Kosmos werden geconcipieerd, dat wil zeggen zelfs vóór de schepping en dat is werkelijk heel lang geleden. Het lijkt er dus op dat deze meditatie van dienstbaarheid ruim voldoende is getest, succesvol is gedemonstreerd en beoordeeld is geworden als een voortreffelijke oefening in de praktijk. Het certificaat hiervoor is dan ook opgesteld door een heel wat Hogere Autoriteit dan welke leraar op Aarde ook.

Wanneer men het Ware Pad van spirituele dienstbaarheid opgaat en al zijn energie op dit doel richt, is vooruitgang gegarandeerd zonder één enkele gedachte te hoeven wijden aan zichzelf. Dit gebeurt met een opmerkelijk gemak als je dit vergelijkt met het vroegere geworstel en met de beperkingen die er waren in de wereld van het afgescheiden ego. Iemands spirituele vooruitgang kan enorm worden versneld door zo'n vorm van zelfvergetelheid. Wanneer de vrije wil van een persoon wordt afgestemd op de Goddelijke Wil, nemen de beloningen voor al zijn pogingen exponentieel toe, omdat deze worden verleend in volmaakte overeenstemming met de universele wet. De individuele progressie geschiedt namelijk niet volgens een rekenkundige reeks zoals bijvoorbeeld 2, 4, 6, 8, etc, noch volgens een meetkundige reeks zoals bijvoorbeeld de verhouding 2, 4, 8, 16, etc, maar kwadratisch volgens een reeks als 2, 4, 16, 256, 65536, enzovoort! Deze genade wordt aan alle Dienaren van het Goddelijk Plan geschonken, wanneer zij van start gaan in hun vreugdevolle werk. Slechts te danken aan het feit dat zij zichzelf hebben weggecijferd als een nederig instrument voor actieve dienstbaarheid waardoor allerlei gunstige bijwerkingen zullen gaan optreden die de nodige positieve gevolgen met zich meebrengen.

Onze oude heiligen hebben met hun volmaakte voorbeeld duidelijk aangetoond dat op het Ware Pad een onvoorwaardelijk altruïstische houding vereist is. Dit zal onvermijdelijk tevens een houding van spontane en actieve dienstbaarheid zijn. De Goddelijke Geest werkt door in ieders liefdevolle 'pogingen', ongeacht hoe schijnbaar werelds of hoe onbeduidend iemands werk ook moge lijken. Zoals de heilige Theresa van Calcutta ook zei, "Het is niet datgene wat we doen dat telt in de ogen van God, maar met hoeveel liefde we daarmee bezig zijn".

De Wet van Liefde lijkt misschien paradoxaal: Liefde moeten we immers eerst geven voordat we die kunnen ontvangen. Als we niet een goddelijke gift willen verliezen die we hebben verkregen, dan moeten we dit (weg)geven. Wanneer iemand leeft vanuit een dergelijk spiritueel begrip, vanuit een oprechte liefde voor de mensheid én voor het leven in het algemeen, verschijnt de prikkel om onbaatzuchtig te willen dienen vanzelf. Dit zal op het pad van spirituele vooruitgang uiteindelijk het alomvattende en stimulerend doel worden. En we zien dat bij een steeds groter deel van de bevolking op deze planeet de wens groeit om te dienen. Door een dergelijke positieve houding ontstaat een waarlijk verlicht inzicht. Het laat zien dat om wérkelijke wijsheid te verwerven en dienovereenkomstig bevrijding te ervaren, zo iemand deze alleen kan bereiken door levenservaring en een alomvattend bewustzijn die slechts door onvoorwaardelijke Liefde kan worden wakker gemaakt. Werkelijk inzicht resulteert in een zuivere motivatie, waardoor de goddelijke Geest op elk moment en op elke geschikte manier zonder enige inspanning en in vreugde kan 'werken' door het voorbereide instrument - de persoonlijkheid. Alleen altruïsme - en nooit egoïsme - leidt ertoe dat de aspirant zijn lagere zelf kan laten opgaan in het Universele Zelf. Willen kandidaten goddelijke Openbaring verwerven, dan zullen zij zich op het Ware Pad volledig moeten wijden aan de al eerder genoemde voorwaarden - nodig om het Ene Doel te bereiken.

We zien nu dat de mogelijkheid en dus ook de kans om dienstbaar te zijn in wezen de grootste zegen vormt in het Universum. De mensheid is slechts één - pure - (gedachten)sprong verwijderd van die kans om spirituele realisatie te bereiken na de ontvangst van goddelijke genade. En toch slaagt de meerderheid van spirituele aspiranten er niet in die essentiële sleutel tot werkelijk goddelijk leven te vinden.

Binnen de hogere werelden bestaat er een eindeloos reservoir van weldadige krachten. Deze heilzame krachten staan klaar om op elk gewenst moment naar het fysieke vlak omlaag te stromen wanneer een geschikt kanaal via de persoonlijkheid is gevormd. Een krachtig gevoel van volmaakt onbaatzuchtige toewijding levert zo'n kanaal op, waarop de goddelijke essentie omlaag kan stromen en kan resulteren in een aanzienlijke versterking en verheffing van de schepper van dat kanaal. Daarnaast ontstaat er een krachtige en heilzame straling om die persoon heen die van invloed is op het hele leven, met als gevolg dat het bewustzijn van de mensheid op uitermate positieve wijze zal worden beïnvloed. Het is werkelijk een zegen om op te kunnen treden als vrijwillige goddelijke afgezant. Wanneer de goddelijke inspiratie is wakker gemaakt, voelt de betreffende persoon - indien hij ook maar een spoortje heeft geproefd van dat hemelse voedsel - zich op heel natuurlijke wijze aangespoord om met groot enthousiasme zijn Pad te vervolgen om anderen met een heilige eerbied te dienen. Dit is alleen mogelijk met een hart dat in vervoering is geraakt door een onmetelijke Liefde.

"Zo zoet voelt de diepe verrukking van de aanrakingen van Gods hand dat slechts één ervan al meer dan voldoende is als beloning voor al het leed in het leven, hoe vaak dit hem ook heeft getroffen." - St. John of the Cross

De Twee Paden

Er was eens een toegewijd priester die heel graag zowel de hemel als de hel wilde aanschouwen en God gaf gehoor aan zijn smeekbede.

De priester werd gebracht voor een kale deur zonder naambordje. Hij beefde toen hij de deur open zag gaan en een grote ruimte zag waar alles was voorbereid voor een feestmaaltijd. Er was een tafel en in het midden daarvan stonden prachtige schotels met warm eten. De geur en het aroma wekten de eetlust enorm op.

De gasten zaten rond de tafel met enorme lepels in hun handen, maar schreeuwden luidkeels van honger in die verschrikkelijke ruimte. Zij probeerden te eten maar moesten het opgeven en vervloekten God, want de lepels die ze van God hadden gekregen waren zo lang dat zij daarmee hun gezicht niet konden bereiken om dat eten in hun mond te stoppen. Zo stierven ze van de honger terwijl hun borden vol geladen waren met dat heerlijke eten. De priester besefte dat hun geschreeuw thuishoorde in de hel en toen dat begrip doorbrak, ging de deur weer dicht.

Hij sloot zijn ogen en smeekte God om hem van dat verschrikkelijke oord weg te halen. Toen hij zijn ogen weer opende, was hij de wanhoop nabij, want hij stond weer voor dezelfde deur, die kale deur zonder naambordje. Opnieuw opende de deur zich en weer zag hij dezelfde ruimte. Niets was gewijzigd en hij stond op het punt om vol afschuw in tranen uit te barsten. Daar was dezelfde tafel met in het midden diezelfde schotels met warm eten en eromheen dezelfde mensen en in hun handen dezelfde lepels.

Toch was het geschreeuw verdwenen en het gehuil en het gevloek was veranderd in zegeningen; want hoewel alles hetzelfde leek, was toch wel degelijk ook alles veranderd. Want met dezelfde lange lepels reikten zij elkaars monden en voedden elkaar en zij dankten God.

En toen de priester de zegeningen hoorde, sloot de deur weer. Hij viel op zijn knieën en ook hij prees God die hem de aard van de hemel en de hel had laten zien evenals het verschil - slechts een haar breed - dat hen scheidde.

Auteur onbekend.

In het leven bestaan slechts twee paden en iedereen zal moeten kiezen welke hij wil betreden. Deze twee wegen om te leren staan bekend onder de namen het Linker Pad en het Rechter Pad.

Het Linker Pad is de weg van dienstbaarheid aan het zelf. Het omvat al het zoeken naar het zelf, inclusief de speurtocht naar zelfbevrijding en zelfverlichting. Wanneer men vanuit een persoonlijke oriëntatie voor zichzelf tracht spirituele technieken te beoefenen, kunnen er occulte krachten vrijkomen en kan het bewustzijn worden uitgebreid, maar zuivering of heiliging kan nimmer op die manier worden bereikt. Daarom zal één der grootste krachten in het universum - Liefde - altijd de zoeker mijden die in zichzelf is geïnteresseerd. Het zal elk van deze zoekers uiteindelijk altijd achterlaten zonder vervulling en geluk.

Sinds onheuglijke tijden is aangetoond dat het Linker Pad een heel moeilijke en pijnlijke weg is, vol met allerlei gevaarlijke verleidingen die in deze wereld van ego-illusies in het algemeen wijdverbreid aanwezig zijn en alleen nog maar zullen toenemen. Het Linker Pad is bezaaid met strikken en klemmen waar de kortzichtige zoeker naar het zelf elk ogenblik weer in vast komt te zitten om een nog diepere duisternis van afscheiding en lijden te ondervinden. Als de reiziger op dat pad niet wordt verlicht door het schijnsel van de juiste zienswijze en zodoende niet verkiest om te switchen naar het Rechter Pad zullen te zijner tijd zijn interesses hoogstwaarschijnlijk steeds duisterder en somberder worden en zich richten op zijn omgeving om die puur voor zichzelf te gaan manipuleren. De gevaren zijn op het Linker Pad daarom levensgroot, want doordat hij consequent wegzinkt in een almaar krachtiger zelfobsessie waardoor hij zich op die manier steeds verder isoleert en zijn honger naar macht bevordert, zal de zoeker die is gericht op zijn 'kleine' zelf, de neiging krijgen om meer controle te willen uitoefenen over anderen en deze trachten uit te buiten. En de weg naar zwarte magie is dan niet ver meer. Het moge duidelijk worden dat het Linker Pad uiteindelijk leidt naar het kwaad.

Het kwaad draagt in zichzelf altijd het zaad van zijn eigen vernietiging omdat het de natuurlijke, alomvattende en opwaartse stroom van Evolutie overtreedt. De stroom die altijd zal zegevieren, want dit is het doel van de Schepping. We zullen daarom merken dat elke zelfzuchtige gedachte gelijk staat met het planten van een zaadje van het kwaad, respectievelijk gelijk staat met het koesteren van een bestaande boosaardige neiging die uiteindelijk zal leiden tot ellende en zelfvernietiging in het kielzog van onoverwinnelijke kosmische krachten, werkzaam in dienstbaarheid aan de Universele Intelligentie. Genghis Khan, Hitler en Stalin waren het volmaakte voorbeeld van de typische consequenties wanneer men het Linker Pad volgt.

Daartegenover is het Rechter Pad - de weg van waarachtige spirituele bevrijding - veruit de gemakkelijkste, de fijnste en de snelste weg richting het Koninkrijk Gods. Binnen elk ras en in elke natie, in elk klimatologisch werelddeel en in elk tijdperk, terug tot in de verre oudheid, hebben mensen de weg naar bevrijding ontdekt door anderen te helpen. Zij gingen het Ware Pad op met blijdschap, accepteerden de voorwaarden, doorstonden met vreugde de discipline en stelden de deugden daarvan als voorbeeld. Zij vertrouwden op de resultaten, ontvingen de beloningen en door de daarin opgesloten waarheden realiseerden zij dat Ene Doel van spirituele Verlossing. Na het vinden van deze hoog gewaardeerde prijs betraden zij de Bron van Hemelse Vreugde en namen deel aan de mysteries van het spirituele paradijs. Maar na een tijdje te hebben rondgedwaald in de glorie van de goddelijke Aanwezigheid kwamen zij altijd weer terug op de wereldse wegen, om te dienen. De getuigenissen voor het bestaan van dit pad zijn bewaard gebleven in die onschatbare wijsheden, achtergelaten door diegenen die met succes alle verlangens voor het persoonlijke zelf hebben overstegen en die als gevolg daarvan konden doordringen tot die eeuwig uitbreidende wereld van ware betekenis en goddelijk doel. Heer Boeddha, Jezus de Christus van het Vissentijdperk en St. Fransciscus van Assisi bewandelden allemaal dit nobele Rechter Pad.

Door de goddelijke solidariteit die altijd innerlijk aanwezig is bij hen die in harmonie leven met de heilzame Krachten van het Goede, wordt de persoon die serieus het Ware Pad betreedt, tijdens de wisselvalligheden van het leven automatisch geholpen en beschermd door de niet zichtbare weldadige steun van de altijd oplettende goddelijke Gidsen. Aan de andere kant zal de persoon die het pad van dienstverlening aan het ‘ik’ of 'zelf' betreedt, sneller last hebben van toevallige 'ongelukjes' en terugplaatsingen. Waarschijnlijk is er voor hem geen schuilplaats voor de stormen en beroeringen van de vaak schijnbaar wrede condities van het leven. Dit is één van de redenen waarom het Rechter Pad zoveel veiliger is en sneller verloopt voor iedereen op hun reis terug naar Eenheid.

Wanneer we de twee paden vergelijken, zullen we leren inzien dat er een groot verschil bestaat tussen hen die op zoek zijn naar persoonlijke mystieke ervaringen en al die verlichte spirituele zoekers die, door zich serieus en onzelfzuchtig te verbinden aan dat grotere algemeen welzijn, zichzelf opofferen in dienstbaarheid aan anderen als een integraal deel van hun speurtocht. Leggen we de uiteindelijke resultaten van de twee paden naast elkaar, dan zien we inderdaad een zeer duidelijk onderscheid tussen de tovenaar, de magiër aan de ene kant en een heilige aan de andere. Magiërs die zich ongewone niveaus van uitgebreide occulte bewustzijn hebben kunnen eigen maken en die daarom in staat zijn om bepaalde machten uit te oefenen, presenteren zichzelf vaak als heilige meesters om anderen te manipuleren en om grotere macht voor zichzelf te bereiken. Heiligen daarentegen koesteren nimmer een gedachte voor zichzelf en gebruiken 'wonderen' ook alleen wanneer het absoluut noodzakelijk is en dan nog alleen voor het welzijn van anderen. Een liefde voor de mensheid en in feite voor alle levende schepsels is een innerlijke kwaliteit van de persoon die het Rechter Pad betreedt en zo'n heilzame houding markeert de waarlijk verlichte geest.

Verlichting, zoals velen de uitdrukking kennen, wordt al sinds de vroege oudheid beschouwd als het hoogste doel van de mensheid. Het is een term die toegepast wordt voor al die ijverige, volhardende personen die uiteindelijk permanent goddelijk contact hebben bereikt. Communicatie met het Goddelijk Koninkrijk wordt aanmerkelijk vergemakkelijkt als alle lagere bewustzijnsvoertuigen voldoende zijn voorbereid en gezuiverd. Dit betreffen de mentale, de emotionele en fysieke omhulsels die de persoonlijkheid van het individu vormen. Wanneer eenmaal dit waardevolle spirituele doel is bereikt, kan het Licht van Boven zichzelf nu ongehinderd uitdrukken door alle eerder genoemde drie lagere vlakken. Goddelijk contact is daarom slechts het allereerste stadium van verlichting. Maar zonder dit is verdere spirituele vooruitgang onmogelijk.

Onbaatzuchtige dienstbaarheid roept automatisch de goddelijke aandacht op omdat barmhartigheid een innerlijke eigenschap is van de goddelijke Natuur. Daarom is de kwaliteit van goede wille alles dat nodig is bij iemand om te worden benaderd door de goddelijke Geest, om die goddelijke Geest daarna te voelen en die aansluitend te willen delen waardoor hij zichzelf in staat stelt de eerste vreugdevolle stappen te zetten op het Rechter Pad dat leidt naar de verlichte staat. Voor een in verwarring verkerende mensheid is de wetenschap, dat de Eeuwige Weg die omhoog voert door alle Hemelen naar de Oneindige Schoonheid uiteindelijk door iedereen zal worden gevonden, misschien wel de meest verzachtende balsem en inspirerende waarheid van vandaag de dag. Maar de onvermijdelijke ontdekking hiervan kan aanzienlijk worden versneld door het koesteren van twee elementaire deugden: een juist inzicht en een waarachtige levenshouding.

Een Juist Inzicht

Het intellect is een integraal onderdeel van ons innerlijk gestel en om een evenwichtig leven te leiden moeten we deze belangrijk gave met alle andere die tot onze beschikking staan goed gebruiken. Het verstand eist dat alles wat ons omringt, een betekenis heeft. Ons intellect eist orde, rationaliteit en een redelijke verklaring. Wij kunnen niet in chaos verkeren zonder te moeten lijden; we moeten weten en begrijpen als wij in vrede willen leven. Begripsvorming is essentieel voor de aspirant die veilig het spirituele Pad wil betreden, daar de mystieke werelden waar hij op het juiste pad doorheen moet, hem onvermijdelijk bloot stelt aan een onuitputtelijke hoeveelheid schitterende verleidelijkheden, aantrekkelijke illusies, afleidingen en andere zeer duidelijke risico's. En daarom zijn bepaalde basiseigenschappen noodzakelijk. Daaronder valt een intelligent onderscheidingsvermogen, afkomstig vanuit een juist spiritueel inzicht. Een dergelijk inzicht bevordert standvastigheid temidden van het spel der tegenstellingen dat we kennen binnen het hele dualistische universum: goed en kwaad, beter en slechter, gelukkig en droevig enzovoort. Inzicht zal de aspirant beschermen tegen verdwalen.

Het is voor ons als aspiranten op het Ware Pad van het allerhoogste belang dat wij ons diep bewust worden van onze eigen onwetendheid. Om te herkennen en te erkennen dat wij ons zelf continu misleiden door de telkens terugkerende illusies van onze eigen geest. Als wij denken dat wij het al prima weten, dan kunnen we zeker niets nieuws meer leren of verder ons pad vervolgen. Als vastbesloten zoekers van de Waarheid moeten we goed beseffen dat de eerste en grootste stap naar Wijsheid is te beseffen en eerlijk te accepteren dat wij momenteel dwazen zijn en in het bijzonder wanneer wij ons vergelijken met al die Verlichte Geesten die het Doel al hebben bereikt.

De brug tussen het tijdelijke menselijke bewustzijn en het Kosmisch Bewustzijn wordt geslagen door de geest die volstrekt vrij is van onjuiste gedachten. Alleen inzicht of begripsvorming kan transformeren, niet slechts de wens tot verandering. Wanneer wij eenmaal een basisbegrip van de grote Wetten van het Universum hebben verworven, ontstaat vast en zeker de juiste levenshouding. Wanneer hierdoor onze visie op de wereld op de juiste wijze is bijgesteld, zullen we op het moment dat wij het pad van dienstbaarheid betreden, met veel plezier onze nieuw ontdekte schat met en voor anderen willen delen. We gaan in onze nieuw verworven geluk die grote, prachtige maar zo simpele universele wet ontdekken, dat voor iedere bloem van liefde en barmhartigheid die wij planten in buurmans tuin, ongewenst onkruid zal verdwijnen uit die van ons. In dienstbaarheid aan de wereld zullen we merken hoe de tuin der goden – de mensheid - zich opent en gaat bloeien in een waarachtiger en in een luisterrijker en goddelijker expressie.

Een juist inzicht stelt ons in staat om bewust en intelligent deel te nemen aan het rijke, kleurige en gevarieerde avontuur dat het leven in werkelijkheid is. Het stralende licht van de Spirituele Zon dat eerder voor ons verborgen was, komt dan vanachter de wolken van vroegere verkeerde gedachtepatronen tevoorschijn in heldere en gouden tinten. Er gaat iets glinsteren en sprankelen binnen ons bewustzijn en dit licht verlicht en verjaagt onze valse waarnemingen, want het onthult de schitterende grootsheid van de Werkelijkheid. Dan pas beginnen we het Ware Pad met een veilig en zeker gevoel te bewandelen, voorzien van en beschermd door onze nieuwe begripsvorming en ons bewustzijn. Dit verandert onze houding tegenover het leven doordat wij ons bestaan in overeenstemming hebben gebracht met de universele wet. We gaan inzien dat we nooit meer hoeven terug te keren in die koude en eenzame schaduwen van onze onwetende ego.

De ware Levenshouding

Het is de ware levenshouding die, geboren uit een juist inzicht, de weg helpt voorbereiden naar spirituele herinnering en bevrijding uit de eenzaamheid van het kleine zelf. Om deze fundamentele waarheid nog eens scherp te benadrukken, kunnen we eens kijken naar de volmaakte levenshouding van Jezus die hem zo vrijmaakte dat hij in staat zou zijn om de "twaalf legioenen van engelen" op te roepen als hij daarvoor had gekozen. Ondanks deze bevrijdende waarheid merken we dat de overgrote meerderheid van leraren vandaag de dag nog steeds bezig zijn om dienstbaarheid aan het 'zelf' aan te moedigen. Zij reiken praktijken en filosofieën aan die als doel hebben om het eigen persoonlijke lot in handen nemen, die zich bezig houden met persoonlijke healing en persoonlijke verlichting. Het wil niet zeggen dat de eenzame beoefenaar of de filosofische denker per definitie zelfzuchtig zou zijn of zich beweegt op het boosaardige Linker Pad, want het is altijd de (levens)houding (motief) die ten grondslag ligt aan zijn denken en daden die het pad bepaalt waarop deze persoon wandelt.

Desondanks zien we dat vele zogenaamde spirituele leraren niet de essentiële voorwaarden aandragen voor een heilzame en dienstbare levenshouding, nodig voor een veilige en snelle doortocht langs de Levensweg. Verreweg de meeste spirituele mentoren concentreren zich alleen op de persoonlijke aspecten en beloningen van de Weg en graven zo, bewust of onbewust, een grote en verleidelijke valkuil voor al die onbewuste en niet geïnformeerde aspiranten die zich maar al te graag overgeven aan spiritueel materialisme of spirituele hebberigheid. Alweer een andere truck van het lagere zelf die onvermijdelijk leidt tot verder uitstel, misleiding en geworstel.

Het ware spirituele Pad is geen zoektocht naar geluk zoals de mensheid in het algemeen denkt. De serieuze en intelligente zoeker zal inzien dat Evolutie van veel grotere betekenis is en veel grotere vreugde oplevert dan puur persoonlijk gewin en voldoening alleen. Daarom, één van de eerste stappen op het Ware Pad is het heel bewust willen opgeven van de lagere persoonlijke pleziertjes, tezamen met een kritische en derhalve welbewust loslaten van al die wereldlijke bezigheden die een werkelijke spirituele vooruitgang vertragen. Ten tweede moet de succesvolle aspirant zich een levenshouding toe-eigenen die getuigt van een onverzettelijke vastberadenheid om spirituele Kennis te willen vergaren. Dat echte zoeken met de serieuze bedoeling om goddelijk contact te willen bereiken om daardoor een beter instrument van dienstbaarheid te kunnen worden. Als we het ooit willen vinden, zullen we de Waarheid moeten zoeken ten gunste van allemaal en niet slechts voor onszelf alleen.

Alle serieuze aspiranten op het Ware Pad moeten beseffen dat werkelijke Kennis zich niet laat vatten door zelfanalyse of door hierover te blijven filosoferen. Kennis wordt niet begrepen door het te beredeneren of door het beoefenen van een of andere hersenactiviteit. Het is het ontwaken in bewustzijn van de goddelijke Natuur in de mens dat dankzij de Wet van Beloning altijd zal móéten plaatsvinden op het moment dat er zich bij de geïnformeerde mens in alle nederigheid een ware overgave ontplooit in actieve dienstbaarheid aan de alom tegenwoordige Geest in alles. Bij zo'n ontwaakte geest komt een natuurlijk geduld vanzelf naar boven, een aanwezig zijn in het nu zonder de gretige, graaiende gehaastheid van persoonlijke verlangens.

Binnen de eeuwigheid bestaat er geen betere gelegenheid dan het dienen van een hogere goddelijke Zaak en zo wordt dit ook gezien door een heilige. Heiligen incarneren of manifesteren zich op het fysieke Aardse vlak om te fungeren als buitenposten voor goddelijke krachten. Om dit voorrecht te behouden is het vereist dat zij hun lichaamsvoertuigen leeg houden. Als goed voorbereide instrumenten worden zij door de goddelijke Wil gebruikt om spirituele energie te geleiden en te distribueren binnen de lagere werelden. Daarom zullen al diegenen die het Ware Pad willen betreden niet alleen de juiste motivatie, maar ook een pretentieloze en nederige levenshouding moeten bezitten, die ervoor kan zorgdragen dat hun voertuigen open en leeg blijven. Nederigheid is daarom een vereiste op het Rechter Pad. Het zou ook niet anders kunnen, want bepaalde goddelijke krachten zouden heel schadelijk kunnen uitpakken wanneer zij door onvoorbereide wezens zouden worden gebruikt. Immers zij zouden onherstelbare schade kunnen toebrengen aan anderen wanneer die hieraan zouden worden blootgesteld tengevolge van goedbedoelende maar misleide ijver.

Het Ware Pad vereist een houding van volledige overgave. Het is noodzakelijk dat het persoonlijke zelf onvoorwaardelijk en absoluut wordt opgegeven, zowel in gedachten als in daden. De Dienaar van het Leven leeft niet voor zichzelf, maar voor de wereld en alleen met een dergelijke toewijding bereikt hij zijn bevrijding, losgerukt uit de grauwheid en de eenzaamheid van zijn worstelende ego. Als de spirituele aspirant eenmaal met hart en ziel het Ware Pad is opgegaan, zal hij zien dat zijn persoonlijkheid begint op te lossen, in de mate waarin hij een transparant kanaal wordt voor heilzame energie. Dit betekent niet dat hij zijn identiteit verliest; integendeel, dit breidt alleen maar uit en voegt er iets oneindig veel stralenders aan toe. Een dergelijke spirituele alchemie is niet te vatten of uit te drukken in woorden of in concepten; het is bovenal metafysisch en subtiel, maar niettegenstaande dat, een glorieuze werkelijkheid. Het is dusdanig reëel dat wanneer men dit echt begint door te krijgen, dan ook alles wat behoort tot de mindere werkelijkheden in dit leven, onbevredigend en onecht begint te worden. Zo'n goddelijke realisatie geeft iemand het gevoel van opperste veiligheid en zekerheid. Het verschaft hem de meest fantastische en hoogst denkbare spirituele stimulans en schenkt deze waardig bevonden persoon het voorrecht om op een veilige manier machtige goddelijke krachten te geleiden om de wereld te zegenen.

Het is echter niet mogelijk om ware spirituele krachten aan te wenden als er maar het minste spoortje zelfzucht resteert bij degene die dit beheert. Goddelijke krachten konden alleen en uitsluitend worden toebedeeld aan diegenen die puur van hart waren, doch deze universele wet wordt door al die zogenaamde zoekers van het zelf telkens over het hoofd gezien. Natuurlijk is het een waarheid als een koe, dat een persoon moet worden als: "…een klein kind om het Koninkrijk der Hemelen binnen te komen". De kandidaat voor het Ware Pad moet daarom ook goed onthouden, dat het koesteren van spirituele ambities voor de serieuze zoeker nog veel schadelijker zijn voor zijn doel dan alle ambitieuze wereldse tegenhangers. Alle serieuze aspiranten doen er daarom goed aan hun motieven grondig te analyseren. Zij moeten zichzelf oprecht afvragen of het werkelijk het Ware Pad is waartoe zij zich innerlijk voelen aangespoord of dat er bij hen wellicht sprake is van vage verwachtingen over verheven hoogtes die zij zouden willen bereiken, of om superieur geestelijk geluk te willen ervaren of om voor zichzelf een grootse toekomst te bewerkstelligen. Een aspirant gaat pas spiritueel vooruit als hij zich altijd blijft herinneren dat het Pad gezocht moet worden voor het Pad zelf en niet voor de voeten die het willen betreden.

De persoonlijkheid weet niets in het licht van het goddelijke, want het ego is alleen maar bezig om continu de illusie van een afgescheiden zelf in stand te houden om daarmee door te kunnen gaan in zijn onverzadigbare honger naar persoonlijke sensaties en ervaringen. Tijdens de loop van zijn evolutie heeft deze persoonlijke zoektocht echter nu zijn doel gediend en heeft een sterke individualiteit gecreëerd dat gebruikt kan worden als een centrum voor ontvangst en transmissie van onpersoonlijke goddelijke krachten. Wanneer iemand is aangekomen op het Pad van onzelfzuchtige dienstbaarheid, door zich liefdevol te herenigen met het Ene Zelf in alles, lost de beschermende laag van egoïsme op dat iedereen scheidt. Pas dan raakt iemands bewustzijn bevrijd als het in staat is zich volledig te identificeren met al het leven. Het bevrijdende Pad van dienstbaarheid begint wanneer iemand zijn zoeken naar persoonlijke ervaringen heeft overstegen en heeft omgevormd naar een intelligente en serieuze zoektocht om de Geest te willen dienen: het Grotere Zelf in alles. Dat wil zeggen om anderen te dienen als ware zij de Geest zelve. Alleen dan kan men Wijsheid bereiken, want Wijsheid is Liefde die zich uitdrukt in dienstbaarheid.

Al diegenen die ontwaken door de wijsheid te leren kennen bij het betreden van het pad van onzelfzuchtige dienstbaarheid, zullen spoedig daarna de bevrijdende Wet van Toelating en Voorziening* leren kennen op het moment dat zij er blijmoedig voor kiezen hiernaar te leven. Door zich los te maken van alle gehechtheid aan resultaten, zullen ze gaan inzien dat zij in en vanuit henzelf niet iets werkelijk spiritueels van enige waarde verrichten. Wel zullen Dienaren echter langzamerhand ontdekken dat, door de verbanning van hun lagere zelf uit hun levensperspectief, hun hoogst eigen goddelijke Intelligentie in staat is, niet meer gehinderd door enig obstakel, door hun persoonlijkheid heen te stralen. Zij gaan zich ook opnieuw herinneren dat het alleen de Goddelijke Geest is die uiteindelijk en waarlijk via hen dient. Dit moment komt wanneer die oude vertrouwde houding wordt hersteld van volmaakte overgave aan en vertrouwen in het alwetende Leven. Want de Goddelijke Geest is immers dienstbaar aan zichzelf via andere schijnbaar individuele manifestaties van het Ene. Dit nu vormt vanzelfsprekend een belangrijke ontdekking en tevens een teleurstelling voor het ego, want gedurende zijn hele leven had dit gewoontegetrouw behagen geschept in de vertrouwenspositie en krediet die hem bereidwillig uit volmaakte onwetendheid was verleend.

* Jezus zinspeelde op deze wet - het in ere houden resp. het nakomen hiervan is zo essentieel voor waar geluk - toen hij ons antwoordde met eenvoudigweg "Het zij zo".

Door in vol vertrouwen toe te laten wat zich aan ons voordoet, wat op ons afkomt en om ons heen gebeurt, zullen wij ontwaken en op weg gaan naar spiritueel welslagen. Wij zullen dan onze houding van strijd en worsteling (wellicht als voorbeeld overgenomen van de mensheid) kunnen laten varen. Want op dat moment zullen wij die eigen innerlijke wijsheid gaan realiseren, dat ons eraan herinnert om simpelweg lief te hebben en het zo te laten. Alles kunnen we in deze wereld dan zien als werkelijk volmaakt, zoals het altijd al was. Simpelweg door die Universele Wet van Oorzaak en Gevolg, die het grote spektakelstuk van de Schepping bestiert en die in elk deeltje van het Universum en in elke ervaring van het leven doorwerkt.

De Waarheid - het Grenzeloos Grootse Geschenk voorbij het kleine Zelf

Als het enigszins mogelijk is, zouden wij alleen dát moeten doen wat ons opbeurt, dat ons een doel in het leven verschaft. Wij zouden eenvoudigweg dat moeten volgen wat vreugde brengt, want uit vreugde volgt geluk en waar geluk is volgt vanuit een warm en liefdevol hart spontaan spirituele dienstbaarheid. Laat ons dát doen wat ons hart doet zingen! En wanneer wij er achter komen dat ons hart niet gestemd is, dan is het misschien tijd om een nieuw lied te leren. Het Ware Pad is nooit saai, want op hetzelfde moment dat we dienen, leren we. De grootste leraar is dan ook onvermijdelijk de beste student en zo iemand weet heel goed dat je meer leert als je eenmaal het pad van liefdevol dienen bewandelt.

Wanneer aspiranten ervoor kiezen om dat te doen wat het goddelijk Doel dient, zullen zij worden beloond omdat voor hen de spirituele werkelijkheid zich in snel toenemende mate gaat ontvouwen. Iets dat hen wordt toebedeeld door hun verlichte beslissing. Automatisch wordt er dan een onstoffelijke brug geslagen tussen het Goddelijke en het individu. Iedere stap voorwaarts op die Grote Weg die ons wegvoert uit de duisternis naar het licht, brengt ons naar de volgende en hogere stap die ons steeds dichter bij de heilige bergtop brengt, bij het grote keerpunt dat ons voert tot in de transcendente en stralende glorie.

Wanneer wij beginnen het Ware Pad te bewandelen zullen we duidelijk gaan merken dat het ons Ware Zelf is - de Goddelijke Geest - die feitelijk de scepter zwaait en niet de persoonlijkheid. Door hun vroegere identificatie met het afgescheiden ego en zijn zelf gecreëerde wereldse illusies, hebben veel aspiranten zich onbewust afgewend van een ware vriend en gids - hun eigen goddelijke geest of vonk. Deze heeft hen altijd liefdevol en zachtjes van alles toegefluisterd vanuit zijn natuurlijke behoefte om de wereld te dienen via hun persoonlijkheid, geduldig wachtend op herkenning en de juiste reactie. De alleswetende, alles liefhebbende Scheppingsgeest zal altijd de geest en hart verlichten van iemand, die handelt en werkt in overeenstemming met diens wijze arbitrage en die deze Levenskracht, waar dan ook, volgt om de Verlichte Weg te bewandelen.

Wanneer we die natuurlijke drang van onze meest innerlijke wezen volgen en zo onszelf aanbieden in oprechte behulpzaamheid en in liefde, dan wordt het Licht van de Geest binnenin ontstoken en weten we dat we iets goeds en iets juist doen. In oprechte dienstbaarheid aan andere expressies van het Ene Leven zal Goddelijke Liefde zich door kosmische wet vanzelf openbaren. Alleen door onbaatzuchtige naastenliefde en door vrijgevigheid kunnen we ons gerechtvaardigde spirituele erfgoed claimen: de realisatie en expressie van onze eigen sluimerende goddelijkheid. Als er ooit een oplossing was die gold voor werkelijk elk probleem door de hele geschiedenis van de mensheid heen tot op de dag van vandaag en verder tot in de Eeuwigheid, dan is het wel… dienen en blijven dienen; geven en nooit ophouden met geven. Want door te geven kunnen we ontvangen; dat is de belofte van de onoverwinnelijke Wet van Compensatie die aan de schenker vele malen meer teruggeeft dan deze oorspronkelijk met een liefdevol hart schonk.

Via het Ware Pad zal de devote mens absoluut zeker de weg vinden vanuit de donkerste gebieden van het leven naar de luister van de goddelijke straling. Hij die anderen onzelfzuchtig dient, zal het doel, de vervulling, de zich steeds verder uitbreidende openbaringen, de zich verdiepende vreugde en de bevrijding leren kennen op de Weg die omhoog reikt door al die heldere lichtende werelden van de Geest. Kenmerken die behoren bij een ontwaakte dienaar, zoals een volledige intelligente en onvoorwaardelijke toewijding en eenduidige scherpte van geest , bieden als zodanig een toevluchtsoord in een wereld vol beroering. En zo zal hij, gelukkig en goddelijk geïnspireerd, zijn eenmaal gekozen pad blijven volgen, totdat hij arriveert op het punt van die gegarandeerde bevrijding die zal uitmonden in een volledig harmonieuze gemoedsrust, een onvermengde vrede en een volmaakte heiliging.

Voor zo'n spirituele overwinnaar heeft de Waarheid gefungeerd als 'verlosser' - de enige verlosser. De Waarheid wijst als een poolster de weg naar huis, terwijl dienstbaarheid het zekere middel is om daar naar terug te keren. De Waarheid is zijn geldig paspoort terug naar het Gezegende Land, waar alle gelukkige reizigers verzekerd zijn van hun uiteindelijke bevrijding van de slavernij van alle wereldse misleidingen. De Waarheid - uitsluitend en volledig te ervaren in dienstbaarheid aan anderen - is voor elke levensreiziger het enige voedsel van waarde voor de persoonlijke geest. Het roept Liefde op bij degene die dient. Het verfrist en bevredigt ten volle de hongerende ziel en het troost het hunkerende hart. De Waarheid vult iemand die leeg is. Met de inlossing van de goddelijke belofte keren hoop en inspiratie terug voor degene die verloren was geraakt in een chaotische wereld en wordt de persoon die nog verbonden was met zijn lagere zelf, bevrijd. De Waarheid is het licht aan het einde van 'de donkere tunnel van alle illusies', voortkomend uit het lagere zelf. Iedere vreugde ontspringt uit de Grote Bron van Vreugde die de Waarheid is. De Waarheid zoeken en vinden is het enige doel van het bestaan; het is de enige spirituele werkelijkheid waard om voor te leven of om voor te sterven. Als een eindeloze, eeuwige bron stroomt de Waarheid onweerstaanbaar voor altijd door de hele Schepping heen met als enige doel om het hart dat Liefde is, te openen. En dit doet het op de meest volmaakte wijze, door anderen te dienen.

Als wij ons wegcijferen in dienstbaarheid aan de wereld, wanneer wij ons onzelfzuchtig en onvoorwaardelijk als instrumenten overgeven aan de Goddelijke Wil, mogen we gerust zijn en vol verwachting dat dit Grenzeloos Grootse Geschenk voorbij alle beperkingen zich in ons leven zal gaan aandienen. En dit is net zo zeker als op een heldere dag de vroege ochtendzon van een nieuwe voorjaarsmorgen naar ons glimlacht. Zo'n natuurlijke gebeurtenis is het trefzekere resultaat van onze inspanning om ons vol inspiratie te wijden aan al wat goed is. Die heilige Openbaring verschijnt bij wet, als een gevolg van dat diepere begrip dat we nu in ons leven hebben geïntegreerd. Die onbeschrijfelijke vreugde van een zich uitbreidende spirituele bevrijding komt voort uit onze enig juiste levenshouding. En de zich altijd maar verder ontplooiende Hemelse luister zal voor ons een eeuwige en vaststaande realiteit worden, volgend uit ons wijze besluit om iedereen, zonder enig aanzien des persoon, lief te hebben.

"Wie groot wil worden onder jullie, moet jullie dienaar zijn." - [Marcus 10:43]